Uzasadnienie
W dniu 10 lutego 2006r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. K. na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] stycznia 2006r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...]z dnia [...] lipca 2000r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sieci wodociągowej wraz z przyłączami w miejscowości [...],.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Nie ulega wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Postępowanie sądowoadministracyjne bowiem nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne.
W niniejszej sprawie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006r. przysługiwało stronie odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji, o czym skarżący został pouczony.
W związku z powyższym skargę T. K. uznać należy za niedopuszczalną wobec niewyczerpania określonego w ustawie środka zaskarżenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.