Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 129 w związku z art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zobowiązał J. K. do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego w wysokości 57.895,00 zł (słownie: pięćdziesiąt siedem tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt pięć złotych).
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] zlecił obowiązek określony tytułem wykonawczym z dnia [...] listopada 2008 r. TYT-3 nr [...] do wykonania zastępczego. Podał, iż zgodnie z art. 127 w/w ustawy, wykonanie zastępcze stosuje się na koszt zobowiązanego.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia J. K., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy stwierdził, iż w związku z niewykonaniem przez D. i L. J. obowiązku wskazanego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] – nakazującej dokonanie całkowitej rozbiórki części budynku warsztatu samochodowego (składającej się z pomieszczenia przygotowawczego, kabiny lakierniczej, dwóch pomieszczeń socjalnych oraz pomieszczenia biurowego), dobudowanej na działkach nr ewid. [...] i [...] obr. [...] położonych przy ul. [...] w W. – wszczął postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku. Wskazał, że w dniu 16 maja 2008 r. zobowiązani zbyli nieruchomość na rzecz J. K., natomiast w dniu [...] listopada 2008 r. skierowany został do J. K. (jako następcy prawnego D. i L. J.) tytuł wykonawczy nr [...], którego doręczenie zobowiązanemu w dniu [...] listopada 2008 r. wszczęło względem niego postępowanie egzekucyjne. Organ wyjaśnił, iż w wyniku czynności kontrolnych na przedmiotowej nieruchomości w dniu 2 grudnia 2008 r. stwierdzono, że obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r. nie został wykonany. Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. skierował powyższy obowiązek do wykonania zastępczego.
Organ zauważył, że na podstawie art. 127 w/w ustawy, wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Ze względu na brzmienie art. 128 § 2 oraz art. 129 cytowanej ustawy, zdaniem organu nie było przeciwwskazań do wydania postanowienia w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego oraz postanowienia w przedmiocie nałożenia zaliczki na poczet jego wykonania w tym samym dniu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł J. K. Skarżący zarzucił, iż wyegzekwowanie wysokich kosztów wykonania zastępczego mogłoby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w jego majątku.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Sąd kontrolował postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...].
Obowiązek określony w tytule wykonawczym wynikał z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...], nakazującej dokonanie całkowitej rozbiórki części budynku warsztatu samochodowego (składającej się z pomieszczenia przygotowawczego, kabiny lakierniczej, dwóch pomieszczeń socjalnych oraz pomieszczenia biurowego), dobudowanej na działkach nr ewid. [...] i [...] obr. [...] położonych przy ul. [...] w W. Podstawę prawną orzeczenia o zobowiązaniu skarżącego do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego stanowił art. 129 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) stanowiący, iż organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie wezwania zobowiązanego do wpłacenia zaliczek na koszty wykonania zastępczego oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji, materiałów i środków przewozowych także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego obowiązku. Jak bowiem wynika z treści art. 127, wykonanie zastępcze stosuje się na koszt zobowiązanego.
Bezspornym jest, iż w dacie wydania zaskarżonego postanowienia na skarżącym ciążył obowiązek wynikający z powyższej decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r. W zakresie tego obowiązku w dniu [...] listopada 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W., jako wierzyciel, wystawił tytuł wykonawczy TYT-3 nr [...]. Ponieważ przeprowadzone postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do wykonania nałożonego obowiązku, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], na podstawie art. 127 i 128 w/w ustawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. orzekł o zastosowaniu wykonania zastępczego oraz wydał postanowienie nr [...] o nałożeniu obowiązku wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego, zakwestionowane przez skarżącego. Wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego zostało zatem prawidłowo poprzedzone datowanym na dzień [...] grudnia 2008 r. orzeczeniem o skierowaniu obowiązku do wykonania zastępczego w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji, na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego.
O ile przebieg postępowania egzekucyjnego w sprawie jest zgodny z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Sąd dostrzega uchybienie organów egzekucyjnych polegające na braku uzasadnienia kontrolowanych postanowień w zakresie wysokości zaliczki na poczet wykonania zastępczego, co skarżący podniósł w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Organ egzekucyjny określając wysokość zaliczki, o której mowa w art. 129 cytowanej ustawy, nie może kierować się wyłącznie uznaniem administracyjnym, lecz ma obowiązek należną z tego tytułu kwotę uzasadnić, w szczególności powołując się na sporządzony kosztorys planowanych prac, mających na celu zastępcze wykonanie obowiązku. Niezbędne rozważania w tym zakresie zostały całkowicie pominięte przez organy obu instancji, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. Uzasadniając kontrolowane postanowienia, organy egzekucyjne nie wyjaśniły bowiem, w jaki sposób ustalono kwotę zaliczki.
Postanowienie w tym przedmiocie powinno zostać uzasadnione w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotowe uchybienie nie miało jednak istotnego wpływu na jej wynik, gdyż w aktach sprawy znajduje się wyliczenie kwoty zaliczki, uwzględniające koszt wykonania robót rozbiórkowych według kosztorysu (55.551,91 zł) oraz koszt wykonania kosztorysu (2342,40 zł), co w zaokrągleniu daje kwotę 57.895,00 zł. Jak więc wynika z akt sprawy, całkowita wartość kosztorysowa wykonania robót powiększona o koszt wykonania kosztorysu stanowi wysokość zaliczki, jaką określił organ egzekucyjny w niniejszej sprawie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.