Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, iż początkową datą terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu.
Tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w tzw. biurze podawczym organu (nie Sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do Sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Jedyną szansą na zachowanie trybu jest postępowanie, które zostało zastosowane w niniejszej sprawie (Sąd przesyła skargę do organu, a ten po udzieleniu odpowiedzi na skargę przesyła skargę wraz z aktami do Sądu), dochodzi jednak jeszcze kwestia terminu, którego w niniejszej sprawie nie udało się zachować.
Również termin do wniesienia skargi jest bowiem terminem, którego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne, poza kilkoma wyjątkami określonymi w przepisach szczególnych. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/2005 – orzecz. do art. 53 § 1 p.p.s.a., LexPolonica.pl; postanowienie NSA z 29 maja 2008r., I FSK 631/08, Lex nr 505351).
Należy podkreślić, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie, zatem skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi do Sądu. Z akt wynika, że zaskarżona decyzja została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 26 listopada 2010r. Dla skarżącego bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się zatem w dniu 27 listopada 2010r., a upłynął w dniu 27 grudnia 2010r.
Z akt sprawy wynika, że Z.Z. skierował skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 24 grudnia 2010r. Z sądu skarga została przesłana do właściwego organu w dniu 26 stycznia 2011r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.