Uzasadnienie
Skarżąca C. R. do skargi wniesionej na uchwałę Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] załączyła wypełniony wniosek PPF przedstawiając w nim swoją sytuację finansową. We wniosku zakreśliła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzupełnionym formularzu w dniu 1 lutego 2013 r. wnioskodawczyni podała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów w wysokości 1500,00 złotych brutto miesięcznie. Wskazała, że posiada mieszkanie o pow. 40 m². Wnioskodawczyni wyszczególniła, że ponosi następujące wydatki tj. opłatę za mieszkanie w wysokości 208,00 złotych, opłatę za telefon, internet, kablówkę 100,00 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 80,00 złotych, opłatę za gaz 70-80 złotych. Nadto dodała, że ponosi koszty na leczenie i zakup lekarstw w wysokości około 100,00 złotych. Podniosła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku we własnym utrzymaniu.
W dniu 3 kwietnia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo wnioskodawczyni z dnia 27 marca 2013r. w którym potrzymała wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie oświadczyła, że w lutym straciła pracę i od dnia 13 lutego 2013 r. przebywa na zasiłku dla bezrobotnych. Od dnia 21 lutego 2013 r. przyznano jej prawo do zasiłku w kwocie 953,10 złotych brutto miesięcznie przez okres pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, a następnie w kwocie 748,40 złotych brutto miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku.
Podniosła, że w obecnej sytuacji nawet kilkaset złotych stanowi dla niej znaczne obciążenie.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku i piśmie z dnia 27 marca 2013 r. wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z podanych danych przez wnioskodawczynię wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe. Obecnie jest osobą bezrobotną, utrzymuje się zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 748,40 złotych miesięcznie. Wskazała, że posiada mieszkanie o pow. 40 m². Wnioskodawczyni wyszczególniła, że ponosi następujące wydatki tj. opłatę za mieszkanie w wysokości 208,00 złotych, opłatę za telefon, internet, kablówkę 100,00 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 80,00 złotych, opłatę za gaz 70-80 złotych. Nadto dodała, że ponosi koszty na leczenie i zakup lekarstw w wysokości około 100,00 złotych. Podniosła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku we własnym utrzymaniu. Zaznaczyła, że w obecnej sytuacji nawet kilkaset złotych stanowi dla niej znaczne obciążenie.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni obecnie jest osobą bezrobotną, utrzymującą się jedynie z niewielkiej wysokości pobieranego zasiłku dla osób bezrobotnych.
Tym samym należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.