Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) U. D., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...]. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, umotywowany możliwością powstania nieodwracalnych skutków poprzez jej wykonanie oraz obawą powstania szkody po stronie skarżącej. Brak stawiennictwa skarżącej na badania może skutkować zatrzymaniem jej prawa jazdy i powstaniem po jej stronie kosztów związanych z koniecznością korzystania z innych środków komunikacji. Uciążliwości związane z niemożliwością prowadzenia pojazdów będą niemożliwe do odwrócenia i zrekompensowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku.
W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Jedynym argumentem niestanowiącym powtórzenia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania jest wskazanie kosztów związanych z koniecznością korzystania z innych środków komunikacji i związane z tym uciążliwości.
Wskazać należy, że skarżąca nie wykazała (np. przedstawiając częstotliwość, z jaką musi się przemieszczać, wraz z wyliczeniem kosztów), aby koszty poruszania się innymi środkami komunikacji były wyższe niż korzystania z samochodu. Tak samo skarżąca nie wykazała, jakie "uciążliwości" mogą się wiązać z niemożnością prowadzenia pojazdów.
Podkreślenia wymaga, że Sąd, rozpoznając wniosek strony o wstrzymanie wykonania, związany jest treścią wniosku, nie może się domyślać intencji wnioskodawcy ani też oceniać sprawy na podstawie całokształtu akt (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14).
Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.