Uzasadnienie
W dniu 26 marca 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek E. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. Z. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1606 zł. Do majątku zaliczył grunt o pow. 130 m2. Wskazał, ze mieszkanie w którym mieszka jest własnością Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Do miesięcznych stałych wydatków zaliczył: czynsz – 209,12 zł., woda, co, 180 zł., prąd (oświetlenie, gotowanie) 290 zł., leki – 150 zł., środki czystości 50 zł., telefon – 62 zł., wyżywienie pozostała część tj. 388,07 zł. Wskazał, że jest w wieku 79 lat. Choruje na choroby związane z układem krążenia, ponadto leczy się w poradni laryngologicznej u okulisty i urologicznej. Ma znaczny ubytek wzroku i słuchu.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. Z. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, która z uwagi na tą okoliczność ponosi dodatkowe koszty związane z leczeniem. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z uwagi na alternatywne zakreślenie przez wnioskodawcę o jakiego pełnomocnika wnosi ustanowiono adwokata z urzędu.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy.