Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 27 czerwca 2016r. (data stempla biura podawczego) wpłynął wniosek K. A. K. o przyznanie prawa pomocy uzupełniony na obowiązującym formularzu PPF w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się wyłącznie z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 1690,12 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 85,67 m², działkę na której jest on usytuowany oraz las o powierzchni 2,15 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych powyżej 5000 złotych.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, wymaga pomocy osób trzecich. Na potwierdzenie powyższego załączyła do wniosku orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] kwietnia 2016r. Wskazała, że w miesiącu czerwcu otrzymała wynagrodzenie z 3- miesięcznych wyrównaniem zasiłku –łącznie 2037,02 złotych. Wyjaśniła, że przeznaczyła je na uregulowane zaległych opłat, w wysokości 2.523,77 złotych. Dodała, że wyniosły one więcej o kwotę 486,00 złotych niż otrzymane świadczenie.
Wnioskodawczyni podkreśliła, że ma niespłacone pożyczki w wysokości 5000 złotych i 3000 złotych.
Podniosła, że jest osobą samotną, nie ma środków na żywność, dojazdy do szpitala, zakup leków, środków czystości i ubrania. Z wniosku wynika, że wnioskodawczyni jest osobą bardzo chorą. Podała, że średnie koszty na opłaty za media wynoszą 907,00 złotych. Pozostała część z uzyskiwanego dochodu pozostaje je na bieżące utrzymanie (zakup żywności, leków, środków czystości, opłacenie pomocy osób trzecich).
Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła kserokopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2016r. o przyznaniu dodatku pielęgnacyjnego, zaświadczenie Centrum [...] z dnia [...] czerwca 2016r., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] kwietnia 2016r. stwierdzające, iż wnioskodawczyni jest niezdolna do samodzielnej egzystencji do dnia 30 kwietnia 2017r. oraz kserokopie rachunków opłaconych w czerwca 2016r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się wyłącznie z niewielkiej emerytury, w wysokości 1.690,12 złotych netto miesięcznie. Jest osobą schorowaną, uznaną przez lekarza orzecznika ZUS orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2016r. jako osoba niezdolna do samodzielnej egzystencji do dnia 30 kwietnia 2017r.
Uznano zatem, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu i obecnej sytuacji życiowej nie jest w stanie samodzielnie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, jak również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Stwierdzono, że poniesienie tych kosztów przekracza obecnie możliwości finansowe wnioskodawczyni.
Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.