Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2007 r. Prezydent [...] na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia złożonego przez K. W. - pełnomocnika A. SA dotyczącego zamiaru instalacji nośnika reklamowego typu [...] na działce nr [...] przy ul. [...] w W..
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, iż inwestor nie dopełnił obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...] z dnia [...].06.07 r. w przedmiocie uzupełnienia brakujących dokumentów.
Pełnomocnik inwestora odebrał postanowienie w dniu 19.06.07 r. (poczta zwróciła zwrotkę potwierdzającą odbiór postanowienia w dniu 28.06.07 r.) Do dnia 28.06.07 r.
Od w/w decyzji odwołanie wniósł G. F. - Radca prawny A. SA, wnosząc o uchylenie sprzeciwu i umorzenie postępowania. Skarżący w uzasadnieniu swojego odwołania wskazuje przekroczenie przez organ I instancji 30-dniowego terminu uprawniającego do wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia.
Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzji wskazując w uzasadnieniu, że w myśl art. 30 ust. 2 ww. ustawy Prawo budowlane do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie stwierdzenia konieczności uzupełnienia ewentualnych braków dokumentacji, wydaje postanowienie nakładające na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów w określonym terminie. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje wniesieniem sprzeciwu, w drodze decyzji.
Organ odwoławczy wskazał, że Prezydent [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...].06.2007 r. wezwał pełnomocnika Inwestora do uzupełnienia zgłoszenia m.in. o rysunki i opis nośnika reklamowego dostosowany do wskazanej lokalizacji wykonany przez osobę z uprawnieniami, decyzję Stołecznego Konserwatora Zabytków. Pomimo upływu terminu wyznaczonego w ww. postanowieniu K. W. - pełnomocnik spółki A. SA nie złożył brakujących dokumentów, wymaganych prawem. Organ wskazał, iż wymienione braki w dokumentacji przedmiotowej inwestycji miały istotny wpływ na rozpoznanie sprawy i uniemożliwiły organowy I instancji zbadanie poprawności przedmiotowego zgłoszenia.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, że termin do złożenia przez Inwestora wskazanych dokumentów upływał w dniu 25.06.2007 r. 30-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał w dniu 25.07.2007 r. Przedmiotowa decyzja Prezydenta [...] została doręczona K. W. - pełnomocnikowi spółki A. SA w dniu 20.07.2007 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji).
Działając w imieniu Skarżącej spółki, pełnomocnik zaskarżył w całości w/w decyzję i zarzucił jej naruszenie:
art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez zaakceptowanie, że organ I instancji bezpodstawnie żądał uzupełnienia zgłoszenia, chociaż brak było podstaw fatycznych do takiego rodzaju działania, art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez zaakceptowanie przez organ II instancji, że organ I instancji wniósł sprzeciw po upływie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia, art. 30 ust. 6 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że istnieje podstawa do wniesienia sprzeciwu z uwagi na to, że wykonanie zgłoszonych robót budowlanych nie jest instalacją urządzenia reklamowego w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 6, art. 7, 77 i 107 KPA poprzez niewłaściwe prowadzenie postępowania dowodowego i niewłaściwe uzasadnienie decyzji.
W opinii strony Skarżącej organ I instancji bez podstaw prawnej i faktycznej żądał uzupełnienia zgłoszenia, ponieważ:
do zgłoszenia załączony został projekt budowlany, a tym samym żądanie rysunków i opisu nośnika reklamowego dostosowanego do wskazanej lokalizacji wykonany przez osobę z uprawnieniami wykracza poza ww. przepis, żądanie projektu zagospodarowania terenu dopuszczalne jest tylko w przypadku zgłoszenia zamiaru budowy obiektu małej architektury w miejscu publicznym oraz w przypadku zgłoszenia wykonywania robót budowlanych określonych w art. 29 ust. 1 pkt 19 i 20 ustawy Prawo budowlane, art. 30 ust. 2 ww. ustawy nie wymaga dołączania do zgłoszenia zgody gestorów sieci na usytuowanie nośnika na przewodach, art. 30 ust. 2 ww. ustawy nie wymaga dołączania do zgłoszenia informacji o poborze mocy oraz warunków zasilania i podłączenia nośnika reklamowego, art. 30 ust. 2 ww. ustawy ani ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nie wymaga uzyskania zezwolenia dołączania do zgłoszenia zgody gestorów sieci na usytuowanie nośnika na przewodach,
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Przede wszystkim Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę stwierdza, że przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zezwala organowi administracji w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, nałożenia w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wniesienia sprzeciwu, w drodze decyzji.
Ten sam ustęp w/w artykułu (zdanie pierwsze) stanowi, że w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż pełnomocnik inwestora złożył zgłoszenia w Urzędzie [...] dot. 5 lokalizacji nośników reklamowych [...]. Po ich rozdzieleniu i przesłaniu do odpowiednich Delegatur, organ uznał, że, zgłoszenie będące przedmiotem postępowania posiadało braki. Zgodnie z obowiązującą procedurą postanowieniem Nr [...] z dnia [...].06.07 r. nałożył na pełnomocnika obowiązek uzupełnienia zgłoszenia.
Pomimo upływu terminu wyznaczonego w ww. postanowieniu K. W. - pełnomocnik spółki A. SA nie złożył brakujących dokumentów, wymaganych prawem jak również nie zajął żadnego stanowiska w sprawie co uniemożliwiło organowy I instancji zbadanie poprawności przedmiotowego zgłoszenia.
W tej sytuacji organ był uprawniony a nawet zobligowany do wniesienia sprzeciwu.
Sąd całkowicie podzielił również pogląd organu odwoławczego, że w niniejszej sprawie termin do złożenia przez Inwestora wskazanych w postanowieniu dokumentów upływał w dniu 25.06.2007 r.
Postanowienie organu I instancji było obligujące dla inwestora, na które inwestor powinien zareagować. Ponieważ tego nie uczynił termin 30 dniowy zaczął biec dopiero od dnia 26 czerwca, zatem 30-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał w dniu 25.07.2007 r. Przedmiotowa decyzja Prezydenta [...] została doręczona K. W. - pełnomocnikowi spółki A. SA w dniu 20.07.2007 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji) -wobec czego należy wskazać, iż została doręczona w terminie.
W tym miejscu przywołać należy, za organem odwoławczym, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OSK 956/05 "Po uzupełnieniu dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie, organ ma trzydzieści dni na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Wprawdzie termin ten nie wynika wprost z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego ale nielogicznie byłoby przyjąć, że organ nie jest związany już żadnym terminem. Ograniczenie organu do 30-dniowego terminu wyprowadzić więc trzeba z normy art. 30 ust. 5, a tym samym trzeba przyjąć, że termin pierwszy na skutek żądania uzupełnienia zgłoszenia został wchłonięty przez termin wyznaczony do uzupełnienia dokumentów. Po tym terminie jednak w ciągu trzydziestu dni organ winien wydać decyzję o sprzeciwie albo nie wydając decyzji w tym terminie milcząco zgodzić się ze skutkami zgłoszenia".
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.