Uzasadnienie
W dniu 16 lutego 2009r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594).
Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie analizując dane zawarte w przedmiotowym wniosku uznano, iż złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie częściowym.
Wnioskodawca podał w formularzu, iż wspólnie z żoną utrzymują się z dochodów w wysokości 1.226.50 złotych netto miesięcznie. Kwota ta jest uzyskiwana przez małżonkę wnioskodawcy z tytułu wynagrodzenia za pracę.
Skarżący oświadczył, iż wspólnie z żoną pomagają w utrzymaniu wnuczki, gdyż córka jest osobą samotnie wychowującą dziecko i utrzymuje się z pracy dorywczej.
Wnioskodawca w formularzu wniosku oświadczył, że zajmuje się produkcją rolną na własne potrzeby. Do wniosku załączył zaświadczenie z urzędu skarbowego z dnia 27 stycznia 2009r. z którego wynika, że jego dochód wynosi 0,00 złotych.
Skarżący zakreślił, że posiada działkę o pow. 1626 m², dom w budowie, budynki gospodarcze o pow. 50 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,97 ha. Ponadto skarżący podał, że jest właścicielem samochodu dostawczego używanego do produkcji rolnej. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności ani środków na koncie bankowym.
Analizując powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawca nie jest w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500,00 złotych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Z tego też względu uznano, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie z wpisu sądowego w wysokości 400,00 złotych.
Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca nie może ponieść pozostałej części wpisu sądowego i ewentualnie pozostałych kosztów sądowych.
Wnioskodawca wspólnie z żoną dysponują stałym miesięcznym dochodem w wysokości 1.226,50 złotych. Ponadto wnioskodawca prowadzi produkcję rolną, posiada działkę, dom w budowie, budynki gospodarcze, samochód osobowy.
Wykazany stan majątkowy nie wskazuje zatem na trudną sytuację materialną wnioskodawcy, uzasadniającą przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia z kosztów sądowych.
W świetle powyższego uznano, że wnioskodawca jest w stanie ponieść pozostałe koszty sądowe nie objęte zwolnieniem bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Podkreślić bowiem należy, że przyznanie prawa pomocy nie może być nadużywane w sytuacji, gdy wnioskodawca wspólnie z małżonką pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym posiada stały miesięczny dochód i środki majątkowe.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.