Uzasadnienie
M. P. i M. P. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]lutego 2022 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności ponaglenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola sądu administracyjnego obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności ponaglenia, wydane po rozpatrzeniu ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
- – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm.; dalej: k.p.a.).
W ocenie Sądu, postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, gdyż ustawa tego nie przewiduje (art. 141 § 1 k.p.a.). Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie czy rozstrzygające sprawę co do istoty. Organ rozpatrujący ponaglenie nie wypowiada się merytorycznie i nie rozstrzyga istoty sprawy. Instytucja ponaglenia służy wyłącznie zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w prowadzeniu postępowania (art. 37 § 6 k.p.a.). Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Wniesienie ponaglenia jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. Wniesienie ponaglenia jest bowiem równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 29 stycznia 2019 r. sygn. IV SA/Po 1248/18, postanowienie WSA w Krakowie z 22 kwietnia 2016 r. sygn. I SA/Kr 167/16, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego uznać należy, że postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia nie mieści się w katalogu postanowień, na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Sądowej kontroli tego rodzaju postanowień nie przewidują też przepisy szczególne (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Należało zatem uznać, że niedopuszczalna była skarga na kwestionowane przez stronę skarżącą postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Postanowienie to zostało bowiem wydane w przedmiocie niezaskarżalnego do sądu administracyjnego ponaglenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie jest zatem dopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w punkcie 1. postanowienia.
Ponadto stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego pisma. Dlatego też w punkcie 2. postanowienia orzeczono o zwrocie stronie skarżącej kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi.
Mając to na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.