Uzasadnienie
Skarżąca – S. J. wniosła w dniu [...] lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skarżącej do dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu konstrukcji stalowej o wymiarach ok 3,00 x 5,00 m na działkach nr ew [...] z obrębu [...] położonych przy ul. P. w W. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca wskazała, że nie dysponuje środkami finansowymi, które pozwoliłyby jej bez konieczności zaciągnięcia kredytu bądź prywatnej pożyczki, uiścić grzywnę w całości. Nie ma również majątku, który mogłaby sprzedać by pozyskać środki na ten cel. Podniosła, że w sytuacji uchylenia decyzji o nakazie rozbiórki i umorzenia postępowania egzekucyjnego mogłoby się okazać, iż poczynione przez skarżącą nakłady były nieuzasadnione, niepotrzebne i spowodowałyby niewspółmierne do potrzeb zadłużenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, dostępne w CBOSA).
Dokonując oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Na uwagę zasługuje okoliczność, że grzywna w niniejszej sprawie została ustalona na kwotę 10.000 zł. Skarżąca w niniejszym postępowaniu szczegółowo przedstawiła swoją sytuację finansową wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuację finansową skarżącej przedstawioną w powyższym rozstrzygnięciu należy wziąć pod uwagę z urzędu. Uznając za referendarzem sądowym, że dochody z jakich utrzymuje się skarżąca wraz z córką i konkubentem są niewielkie i nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu, Sąd stwierdza, że uiszczenie grzywny w wysokości wielokrotnie przekraczającej dochody rodziny skarżącej, mogłoby grozić trudnymi do odwrócenia skutkami bądź niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.