Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2015 r. r. (data stempla Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.) W. E., Z. E. i A. E. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...], uchylającą własną decyzję ostateczną z dnia [...] czerwca 2013 r. o rejestracji pojazdu marki Volkswagen Passat nr nadw. [...] pod numerem [...] na rzecz A. E. i W. E. i odmawiającą zarejestrowania tego pojazdu.
Decyzję organu drugiej instancji doręczono wyłącznie W. E. i A. E. Z akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania Z. E., podnosząc, iż organ pierwszej instancji postąpił nieprawidłowo, dokonując doręczenia mu decyzji.
Ponadto ustalone zostało, że aktem darowizny, datowanym na [...] czerwca 2013 r., Z. E. podarował swój udział we własności samochodu – w wysokości 50% - A. E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, a to oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a bezczynnością organu administracji publicznej. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przytoczyć w tym przedmiocie należy rozważania poczynione przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 662/10, gdzie wskazano między innymi, że interes prawny wynika z określonego przepisu prawnego odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu i pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną tegoż podmiotu, przy czym interes prawny musi dotyczyć go bezpośrednio (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 czerwca 1998 r., IV SA 2164/97, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 1998 r., II SA 1351/98).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż adresatami zaskarżonej decyzji są W. E. i A. E., bowiem Z. E. w dacie wydania uchylonej decyzji nie był już współwłaścicielem pojazdu.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż Z. E. nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...], bowiem jej adresatami byli wyłącznie W. E. i A. E. i tylko im przyznawała ona konkretne uprawnienie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem odrzucenie skargi jest możliwe w przypadku oczywistego braku interesu prawnego po stronie skarżącego, co w ocenie Sądu ma miejsce w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. podlega odrzuceniu