Uzasadnienie
B. J., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 25 marca 2021 r. skarżąca, została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana, jednakże na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wskazano, m.in. przyczyn niedoręczenia przesyłki i z tych względów ponownie przesłano korespondencję zawierającą ww. wezwanie Sądu pełnomocnikowi skarżącej.
Po ponownej, prawidłowej już awizacji kierowanej korespondencji Sąd uznał ją za doręczoną w dniu 2 lipca 2021 r., co oznacza, że termin usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 9 lipca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
W myśl 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została uznana za doręczoną stronie skarżącej w dniu 2 lipca 2021 r. (k. nr 29 akt sądowych), a zatem termin do usunięcia ww. braku formalnego wniesionej do Sądu skargi upłynął w dniu 9 lipca 2021 r.
Sąd badając akta przedmiotowej sprawy stwierdził, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie zastosowała się do wezwania Sądu i nie uzupełniła braków skargi dających podstawę do nadania sprawie dalszego biegu i w konsekwencji jej rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.