Uzasadnienie
W dniu 25 maja 2012 r. wpłynął wniosek J. B. o dopuszczenie jej do udziału w charakterze uczestnika w postępowaniu, w sprawie toczącej się przed sądem ze skargi Prokuratora Okręgowego [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. z dnia [...] lutego 2010 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku gospodarczego z wewnętrzną instalacją elektryczną zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gm. S. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawczym jest właścicielką działki nr [...] znajdującej się w odległości około 22 m od działki nr [...], na której prowadzone są roboty budowlane, dlatego też organy obu instancji uznały, iż nie jest stroną postępowania administracyjnego.
Natomiast w ocenie wnioskodawczyni posiada ona przymiot uczestnika postępowania, albowiem przed sądem powszechnym toczy się postępowanie o ustanowienie służebności drogi koniecznej przebiegającej przez działkę nr [...]. Wybudowanie budynku na tej nieruchomości pozbawi ją możliwości dojazdu do swojej posesji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. nr 2012 poz. 270 z zm.) dalej "p.p.s.a." swój udział w postępowaniu sądowym może zgłosić osoba prawna lub fizyczna, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Uczestnikiem postępowania administracyjnego na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. może stać się więc podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału. Zatem najważniejszą przesłanką dopuszczająca do udziału w sprawie takiego podmiotu, jest jego interes prawny. Nie może zostać dopuszczony jako uczestnik postępowania podmiot który w sprawie posiada jedynie interes faktyczny.
W orzecznictwie oraz literaturze prawniczej interes prawny, określa się jako taki, który jest chroniony przez prawo i ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (por. J. Borkowski, w. B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego.
Komentarz, Warszawa 2005, s. 224 i n.). W przypadku, gdy decyzja rozstrzyga o prawach i obowiązkach konkretnego podmiotu, przyjmuje się, iż postępowanie dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku bezpośrednio. Gdy zaś decyzja rozstrzygająca o prawach i obowiązkach jednego podmiotu odnosi skutek wobec praw i obowiązków innego podmiotu, postępowanie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tego innego podmiotu w sposób pośredni.
Aktualność interesu prawnego oznacza, że nadaje się on do urzeczywistnienia w danej sytuacji faktycznej i prawnej i wiąże się z realnością, co oznacza, że powinien on istnieć w dacie stosowania norm.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczynie nie wykazała swojego interesu prawnego, a wszystkie okoliczności przez Nią podnoszone są wyrazem jej interesu faktycznego, który nie jest powiązany z konkretnym stosunkiem administracyjnoprawnym lub cywilnoprawnym.
Żadne toczące się przed sądem powszechnym postępowanie, w którym nie zapadło prawomocne rozstrzygnięcie nie rodzi dla strony takiego postępowania prawa podmiotowego.
Wyrok Sądu jest nieznany, w przyszłości wyrok może przypisać podmiotowi uprawnienia, ale może także oddalać wniosek lub powództwo.
W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną do prowadzenia postępowania administracyjnego i wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy prawo budowlane. Składająca wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie nie powołała się na żaden przepis prawa materialnego, który mógłby dawać jej przymiot uczestnika w niniejszym postępowaniu. Wskazała jedynie na toczące się postępowanie przed sądem powszechnym w przedmiocie ustanowienia drogi koniecznej oraz, że wydana decyzja administracyjna może godzić w jej interesy poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przyszłych uprawnień. Stan taki nakazuje uznać, iż po stronie p. J. B. istniej interes faktyczny, a nie prawny, który jest źródłem jej wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Istnienie jedynie interesu faktycznego na który powołuje się pani B. nie daje podstaw do dopuszczenia jej do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w rozpatrywanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 33§ 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.