Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 października 2014r. sygn. akt VII SO/Wa 27/14 przyznał D. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 3 grudnia 2014r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata D.F. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
Pismem z dnia 29 stycznia 2015r. (data wpływu do Sądu 2 lutego 2015r.) pełnomocnik skarżącej adw. D. F. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r., nr [...].
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 18 listopada 2015r. stawił się pełnomocnik skarżącej adw. D. F. ustanowiona z urzędu. Na rozprawie poparł skargę i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Oświadczył, że koszty nie zostały w żaden sposób pokryte w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 listopada 2015r. oddalił skargę D. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r., nr [...]
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia 28 września 2002r. stanowi, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 ww. rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącej reprezentował ją w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i złożył na rozprawie wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej oraz oświadczył, że nie zostały one pokryte w całości ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Dodatkowo wyjaśnić należy, iż przyznane wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu za postępowanie przed sądem I instancji obejmuje także wynagrodzenie za wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przywoływane wyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. nie daje bowiem podstaw prawnych do zasądzenia odrębnych opłat za dokonanie tej czynności (nie przewiduje odrębnej stawki wynagrodzenia).
Nadto wskazać należy, iż wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostanie rozpoznane odrębnym postanowieniem.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c wyżej powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.