Uzasadnienie
A. F. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 1835/14.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., P.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Obecne brzmienie art. 154 § 1 P.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 160/16, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tymczasem wyrok, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi, dotyczy kontroli legalności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrokiem tym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1031/13 oraz zaskarżone i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...].
W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji oraz zaskarżone i poprzedzające je postanowienie, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.