Uzasadnienie
Skarb Państwa – Wojewoda [...] ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów przechowywania pojazdu.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 marca 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (upoważnienia do podpisania skargi). Skarżącego poinformowano jednocześnie, że upoważnienie z dnia 3 listopada 2016 r., nadesłane przy skardze, swym zakresem tego nie obejmuje.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2017 r. (potwierdzenie odbioru, k. 13).
Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 29 marca 2017 r.
Skarżący, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, złożył w dniu 30 marca 2017 r. pismo z dnia 28 marca 2017 r. wraz z załączonym do niego upoważnieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie nadesłał w ustawowym terminie dokumentu, określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (upoważnienia do podpisania skargi). Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało mu doręczone w dniu 22 marca 2017 r., siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 29 marca 2017 r., skarżący odpowiedział na to wezwanie w dniu 30 marca 2017 r.
Na marginesie należy wskazać, że ze sformułowanego w piśmie z dnia 28 marca 2017 r. zakresu upoważnienia nie wynika prawo do podpisania skargi, tj. reprezentacji przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi.