Uzasadnienie
W dniu 26 maja 2008 r. J. K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. Skarżący wniosek uzasadnił tym, że pozostaje bez pracy (zawieszona działalność gospodarcza) i z tego względu znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Nie korzysta ze świadczeń socjalnych. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca dodał, ze jego dochodem jest opłata za czynsz z tytułu wynajmu lokalu, który wynosi 1.400 zł. Do majątku trwałego wnioskodawca zaliczył dwie nieruchomości - mieszkanie spółdzielcze o pow. 50,6 m2 i pawilon usługowo - handlowy o pow. 135 m2 oraz działka o pow. 253 m2. Wnioskodawca wskazał, że ponosi miesięczne koszty w następującej wysokości - 800 zł na żywność i ubrania, 100 zł na leki, 56 zł za telefon, 180 zł z tytułu utrzymania mieszkania, inne 250 zł. Dodał, ze posiada zadłużenie w wysokości 50.000 zł z tytułu niespłaconych pożyczek zaciągniętych na budowę pawilonu handlowego.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. K. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i opłacić zawodowego pełnomocnika. Jest osobą bezrobotną, jedynym źródłem utrzymania jest kwota uzyskiwana z tytułu najmu lokalu. Miesięczny dochód wynosi 1.400 zł., który w całości jest przeznaczany na bieżące wydatki. Fakty te wskazują na to, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.