Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r., którą organ nałożył obowiązek wykonania przebudowy więźby dachowej.
Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc organu, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa w związku z art. 5 § 2 pkt 4 kpa.
Stwierdzić trzeba, iż wbrew wymogom określonym w art. 52 powołanej na wstępie ustawy, w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu I instancji wydana w postępowaniu nieważnościowym. Strona skarżąca nie występowała z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i dlatego skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 55 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 w/w ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.