Uzasadnienie
W dniu 23 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy T. G., w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W nadesłanym formularzu wniosku wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych z której uzyskuje kwotę w wysokości 150,00 złotych miesięcznie. Mieszka w lokalu socjalnym do którego został eksmitowany. Podał, że opłaty za czynsz i wodę w mieszkaniu opłaca pomoc społeczna, on zaś ponosi jedynie koszty związane z opłatami za energię elektryczną w wysokości około 40,00 złotych miesięcznie.
Wnioskodawca zaznaczył, że na żywność pozostaje mu około 1 euro dziennie.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawcy postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012r. przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem w niniejszej sprawie wnioskodawca jest już zwolniony z kosztów sądowych. Z tego też względu, wniosek z dnia 23 sierpnia 2012 r. został rozpatrzony tylko w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012 r. poz. 270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z podanych danych przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, obecnie utrzymuje się jedynie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych oraz przy pomocy opieki społecznej. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności pieniężnych.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Oceniono, że obecna sytuacja finansowa wnioskodawcy jakiej się znajduje, nie pozwala mu na poniesienie kosztów ustanowienia adwokata z wyboru.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.