Uzasadnienie
W dniu [...] października 2006 r. spółka F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła wniosek do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, o wydanie zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego we wsi W. na terenie powiatu W. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. - znak [...], odmówił udzielenia przedmiotowego zezwolenia, powołując się na przepis art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2004 r. Nr 53, poz.533 z późn. zm), zgodnie z którym, w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego odpowiednio stosuje się postanowienia art. 99 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy. Powołany przepis stanowi, że zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej nie wydaje się, jeśli podmiot ubiegający się o zezwolenie prowadzi na terenie województwa więcej niż 1 % aptek ogólnodostępnych albo podmioty przez niego kontrolowane w sposób bezpośredni lub pośredni prowadzą łącznie więcej niż 1 % aptek na terenie województwa.
Stosując odpowiednio ww. przepis [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, przy obliczaniu udziału procentowego, wziął pod uwagę prowadzone już przez stronę punkty apteczne i ich udział w całkowitej liczbie punktów aptecznych na terenie województwa. Biorąc pod uwagę, że na 129 punktów aptecznych w województwie [...], Strona prowadzi już 6 takich punktów, [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny stwierdził przekroczenie ustawowego progu i odmówił udzielenia zezwolenia.
Strona odwołała się od ww. decyzji do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, zarzucając zaskarżonej decyzji niewłaściwe zastosowanie odesłania, które w opinii Strony, powinno polegać na uwzględnieniu wyłącznie liczby, prowadzonych przez Stronę, aptek ogólnodostępnych.
Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Główny Inspektor Farmaceutyczny przeprowadził analizę treści wszystkich przepisów Prawa farmaceutycznego, do których odpowiedniego stosowania odsyła art. 70 ust. 4, czyli regulacji zawartych w art. 99 ust. 2 i 3, art. 100 ust. 1-3, art. 101-104 oraz art. 107 i stwierdził, że przyjęcie zaproponowanej przez Stronę interpretacji, poprzez użycie wprost przepisu art. 99 ust. 3 pkt 2 nie znajduje uzasadnienia w wykładni przepisów ustawy.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego złożyła spółka F. wskazując na naruszenie przepisów postępowania przez niezachowanie wymogów wynikających z art. 107 kpa oraz art. 6 kpa, 7 kpa, 8 kpa. I naruszenie prawa materialnego art. 70 ust. 4 i art. 99 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 06.09.2001 r. Prawo farmaceutyczne tj. Dz. U Nr 53 z 2004 r., poz. 533 z późn. zm. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Zdaniem skarżącej spółki, oczywiste jest, że art. 93 ust 3 Prawa farmaceutycznego jest przepisem antykoncentracyjnym, nie pozwalającym skupić obrotu środkami farmaceutycznymi przez ograniczona ilość podmiotów prawa, ale zdaniem spółki, zakres prawnej jak i faktycznej możliwości uczestnictwa w obrocie prawnym w odniesieniu do aptek i punktów aptecznych jest zróżnicowany i nie ma żadnego uzasadnienia w przepisach prawa.
Spółka wskazuje na odmienną niż dotychczasowa interpretacji art. 70 ust 4 i art. 99 ust 3 pkt 2 Prawa farmaceutycznego jako że w dacie złożenia przedmiotowego wniosku F. Sp. z o.o. prowadziła 6 punktów aptecznych na terenie województwa [...].
Wskazuje, że organ, posiadając bieżącą informację, na temat ilości punktów aptecznych w województwie [...] i ilości takich punktów prowadzonych przez skarżącą w toku postępowania przeprowadził pełną procedurę o wydanie zezwolenia, zobowiązał F. Sp. z o.o. m innymi do wyposażenia lokalu w stosowne meble,
Spółka podniosła, że w oparciu o te same przepisy, w podobnym stanie faktycznym, poprzednie wnioski skarżącego były załatwiane pozytywnie, a więc postępowania kończyły się udzieleniem zezwolenia.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 z póź. zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa sądowa kontrola.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Zgodnie bowiem z art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 06.09.2001 r. Prawo farmaceutyczne tj. Dz. U Nr 53 z 2004 r., poz. 533 z późn. zm.) prowadzenie punktów aptecznych wymaga uzyskania zezwolenia. Przepisy art. 99 ust. 2 i 3, art. 100 ust. 1-3, art. 101-104 oraz art. 107 stosuje się odpowiednio.
Jednocześnie zgodnie z art. 99 ust. 3 cyt. ustawy zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, jeżeli podmiot ubiegający się o zezwolenie:
- 1) prowadzi lub wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie obrotu hurtowego produktami leczniczymi lub
- 2) prowadzi na terenie województwa więcej niż 1 % aptek ogólnodostępnych albo podmioty przez niego kontrolowane w sposób bezpośredni lub pośredni, w szczególności podmioty zależne w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, prowadzą łącznie więcej niż 1 % aptek na terenie województwa;
- 3) jest członkiem grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, której członkowie prowadzą na terenie województwa więcej niż 1 % aptek ogólnodostępnych.
Oznacza to, że zgodnie z art. 70 ust.4 ustawy również do punktów aptecznych stosuje się ograniczenia wynikające z przepisu art.99 ust.3. co jednoznacznie wynika z treści art. 70 ust.4 ustawy.
Sąd nie podzielił zatem argumentacji strony skarżącej, że wyżej opisane odesłanie odnosi się wyłączenie do aptek ogólnodostępnych.
Również w sprawie nie ma znaczenia fakt prowadzenia postępowania w sprawie i jego znacznego zaawansowania, ponieważ orzeczenie organu może zapaść tylko zgodnie z obowiązującymi w sprawie przepisami ustawy w tym przypadku zgodnie z przepisami art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2004 r. Nr 53, poz.533 z późn. zm),
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.