Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 582/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. R., dalej skarżący, na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Odpis postanowienia z dnia 23 lipca 2014 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o środkach zaskarżenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego – M. R. w dniu 29 lipca 2014 r.
W dniu 25 lipca 2014 r. do Sądu wpłynął złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 582/14 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (pkt 1), a w pozostałym zakresie wniosek oddalił (pkt 2).
Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 582/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (pkt 1), a w pozostałym zakresie wniosek oddalił (pkt 2).
Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 29 października 2014 r. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – adwokata E. A. K. W dniu 25 listopada 2014 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku dołączył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 23 lipca 2014 r.
W uzasadnieniu wniosku podał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było niezawinione. Wskazał, że pismem z dnia 29 października 2014 r. został poinformowany o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego z urzędu, a zatem po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał, że w przypadku ustanowienia pełnomocnikiem z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Pełnomocnik wskazał, że zapoznał się z aktami sprawy w dniu 7 listopada 2014 r. Z uwagi na to, że skarżący nie posiada telefonu komórkowego ani mail, a mieszka w mieście oddalonym o 300 km konieczne było porozumienie się ze skarżącym droga listowną, a taki kontakt nastąpił w dniu 14 listopada 2014 r. Następnie celem ustalenia statusu sprawy konieczne były dalsze kontakty telefoniczne ze skarżącym, które miały miejsce w dniach 17 – 24 listopada 2014 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jak i skarga kasacyjna zostały wniesione przed upływem 30 dni od dnia zawiadomienia o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
W rozpoznanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie.
Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie przywołane we wniosku okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że zawiadomieniem Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia 29 października 2014 r. pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika dla skarżącego. Sąd miał też na uwadze stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt II FZ 610/10. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II UZ 72/04), a zgodnie z nim w wypadku ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
W niniejszej sprawie adwokat dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego pismem z dnia 29 października 2014 r., z aktami zapoznał się w dniu 7 listopada 2014 r., kontakt ze skarżącym nawiązał w dniach 17 – 24 listopada 2014 r., natomiast skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniósł 25 listopada 2014 r., tj. przed upływem 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Z powyższego wynika, iż zachowany został termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a., a jednocześnie uprawdopodobniony został brak winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem przed otrzymaniem pisma o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie nie mógł podejmować w niej żadnych czynności, zaś sam skarżący – ze względu na objęcie skargi kasacyjnej "przymusem adwokackim" – nie mógł skutecznie dokonać tej czynności. Równocześnie została dokonana czynność objęta wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. wniesiono skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 23 lipca 2014 r.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.