Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 31 maja 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 586/07

Uzasadnienie

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania G. R., R. R., J. K. i U. W. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2003r, Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej inwestorowi S. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], decyzją z dnia [...] marca 2004r utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewoda [...] wskazał, iż projektowana inwestycja o wysokości [...] zgodna jest z warunkami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...], która została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2003r.

Organ odwoławczy ustalił, iż inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...].

Nadto inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak również zostały spełnione warunki wynikające z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego.

Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004r wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. R. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżącej:

1. 1) utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] przez Wojewodę [...] nastąpiło przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...], co narusza przepis art. 138 kpa.
2. 2) w zatwierdzonym decyzją nr [...] projekcie budowlanym wjazd do garażu dla projektowanej inwestycji przewidziany jest od strony działki skarżącej co stoi w sprzeczności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która przewiduje wjazd od strony drogi publicznej ul. [...] jak również z wymaganiami dotyczącymi ochrony interesów osób trzecich m.in. poprzez ochronę przed uciążliwościami spowodowanymi przez hałas, wibrację, ochronę przed zanieczyszczeniami powietrza, wody lub gleby.
3. 3) według projektu budowlanego usytuowanie garażu jest niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w której podano, że garaż ma być garażem podziemnym. Z przekroju AA wynika, że poziom posadzki garażu jest usytuowany około 0,9m poniżej poziomu terenu, przy wysokości garażu 2,52 w świetle i grubości 24cm. Z drugiej strony (od ulicy [...]) poziom posadzki garażu jest usytuowany ok. 1,70m poniżej poziomu terenu. Zbyt mała ilość przekrojów poprzecznych uniemożliwia dokonanie pełnej analizy usytuowania garażu w odniesieniu od poziomu terenu.
4. 4) Usytuowanie budynku w odległości 8,5m od budynku mieszkalnego na działce skarżącej jest niezgodne z § 13 ust 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który w swojej treści przewiduje, iż odległość przesłanianych okien pomieszczeń mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych nie może być mniejsza niż 20m od innych obiektów.
5. 5) Z projektu zagospodarowania działki wynika, że powierzchnia biologicznie czynna działki będzie znacznie mniejsza niż 25 % z uwagi na to, że powierzchnia garażu podziemnego jest znacznie większa niż podane w opisie [...]m2 i wynosi nie mniej niż [...]m2. Biorąc pod uwagę powierzchnię dróg dojazdowych, chodników i zbiornika retencyjnego oraz pozostałych terenów utwardzonych powierzchnia biologicznie czynna nie jest większa niż 15 % powierzchni działki co narusza pkt 3.3 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepis § 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.
6. 6) Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną. Tymczasem w opisie technicznym projektu budowlanego w zakresie architektonicznym w pkt 3.12 podano, że zaprojektowano 38 mieszkań, natomiast z załączonej części graficznej projektu wynika, że zaprojektowano 40 lokali, w tym jeden lokal dwupoziomowy, a także zaprojektowano na rzucie pierwszej kondygnacji dodatkowo 3 pomieszczenia jako "powierzchnie do wynajęcia". W opisie technicznym projektu brak jest opisu dla wymienionych wyżej dodatkowych 5 pomieszczeń.
7. 7) Ze względu na występujące w budynku funkcje mieszane tj. mieszkalno- usługowe stosownie do pkt 3.3 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, wysokość budynku na działce nr [...] powinna wynosić nie więcej niż 12m. Zgodnie z rysunkami oraz opisem technicznym wysokość budynku wynosi 13,70m, co narusza wymieniony przepis rozporządzenia, który stanowi, że budynki niskie o funkcjach mieszanych powinny mieć do 12m włącznie nad poziomem terenu, natomiast wysokość określona jako "do 4 kondygnacji naziemnych" dotyczy tylko budynków z funkcją wyłącznie mieszkalną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi G. R. wyrokiem z dnia 13 października 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 680/05 uchylił zaskarżoną decyzję.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł inwestor.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi wyrokiem z dnia 17 stycznia 2007r, sygn. akt II OSK 164/06 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego "trafnie wykazuje wnoszący skargę kasacyjną, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest lakoniczne i ogólnikowe (...), nie określa przesłanek rozstrzygnięcia przy równoczesnym braku wskazań dla organu, co do kierunków dalszego postępowania".

W dalszej części uzasadnienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż "w istocie Sąd Wojewódzki nie ustosunkował się do żadnego z zarzutów podniesionych w skardze i ograniczył się jedynie do ogólnej oceny, iż organ odwoławczy naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, bez przytoczenia bliższej argumentacji oraz uzasadnienia takiej oceny".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego "brak w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentacji oraz uzasadnienia oceny o naruszeniu przez organ odwoławczy przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa prowadzi do uznania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając skargę G. R. uznał, iż jest ona nieuzasadniona.

Na wstępie należy podnieść, iż ocena prawna wyrażona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążącą w sprawie dla sądu zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Ustosunkowując się zatem do zarzutów skarżącej Sąd uznał je za bezzasadne.

Nie można podzielić zarzutu, iż utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] przez Wojewodę [...] nastąpiło przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...] co narusza przepis art. 138 kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] po rozpoznaniu odwołań od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydało ostateczną decyzję z dnia [...] sierpnia 2003r o sygn.[...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2003r.

Inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w dniu [...].10.2003r, a więc w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której ważność upływała z dniem [...].12.2004r.

Nadto inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nieuzasadnione są również zarzuty dotyczące braku zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przewiduje budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (ok. 35 lokali) o zmiennej wysokości 3 - 4 kondygnacji.

Z projektu budowlanego wynika natomiast, iż przedmiotowa inwestycja jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym (38 lokali) o wysokości [...] kondygnacji, a zatem spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Nieuprawnione jest twierdzenie skarżącej, iż zaprojektowany budynek posiada funkcje mieszane tj. mieszkalno- usługowe.

Z opisu projektu budowlanego nie wynika aby zostały zaprojektowane jakiekolwiek pomieszczenia usługowe.

Natomiast zaprojektowane pomieszczenia jako " powierzchnie do wynajęcia" nie oznaczają jeszcze pomieszczeń usługowych.

Mogą bowiem oznaczać pomieszczenia mieszkalne przeznaczone do wynajęcia.

Nieuzasadniony jest zarzut usytuowania garażu niezgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W pkt 4 decyzji dotyczącym warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji określony został "dojazd, wjazd do garażu i dojście do budynku od drogi publicznej – ul. [...], z zachowaniem przepisów § 14 i § 15 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690)".

Z projektu zagospodarowania działki wynika, iż wjazd do garażu dla projektowanej inwestycji przewidziany jest od strony drogi publicznej ul. [...].

Natomiast od strony działki nr ew. [...] stanowiącej własność skarżącej zaprojektowany został ciąg pieszo – jezdny odpowiadający warunkom określonym w § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Przedmiotowa inwestycja wbrew zarzutom skarżącej została usytuowana na działce z zachowaniem odległości od granic działki zgodnie z § 12 powołanego wyżej rozporządzenia.

Z przedstawionej przez inwestora analizy nasłonecznienia i zacienienia tzw. linijka słońca wynika, że projektowany budynek spełnia wymagania dotyczące oświetlenia i nasłonecznienia budynków sąsiednich.

Analiza nasłonecznienia potwierdza, iż istniejące budynki zacieniane posiadają od 7 do 6 godzin nasłonecznienia w ciągu dnia, a zatem spełniony jest wymóg określony w § 60 Rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 02.76.690 ze zm.).

Z projektu zagospodarowania działki wynika, że powierzchnia zieleni wynosi [...]m2 co stanowi 30 % powierzchni zieleni w stosunku do powierzchni terenu i spełnia wymagania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...].

W ocenie sądu projekt budowlany zgodny jest z warunkami decyzji Prezydenta [...], Nr [...]z dnia [...] lipca 2003r.o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz spełnia wymagania przewidziane w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.