Uzasadnienie
G. M. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 15 marca 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dwóch odpisów skargi – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została prawidłowo awizowana po raz pierwszy w dniu 24 marca 2017 r., a po raz drugi – w dniu 31 marca 2017 r. W związku z powyższym, przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 6 kwietnia 2017 r.
Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 kwietnia 2017 r. Skarżący nie nadesłał dwóch odpisów skargi.
Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie nadesłał dwóch odpisów skargi. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało uznane za doręczone w dniu 6 kwietnia 2017 r., siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 13 kwietnia 2017 r.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.