Uzasadnienie
W dniu 12 grudnia 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 grudnia 2008 r. P. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał, że z uwagi na śmierć jego matki nastąpiły zdarzenia, które spowodowały oczywistą omyłkę w postaci wysłania skargi bezpośrednio do Sądu, z pominięciem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Do wniosku skarżący załączył skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ponadto, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a.
Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy, ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (postanowienie NSA z dnia 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.).
W niniejszej sprawie niewątpliwy jest fakt, iż skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jak bowiem wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia, zostało ono doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2008 r., a zatem ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadł na dzień 12 grudnia 2008 r. Przedmiotowa skarga została natomiast przekazana przez sąd do organu, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., w dniu 29 grudnia 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
Stwierdzić należy, iż skarżący zachował 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Gdyby nawet przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała już pierwszego dnia po jego upływie, a więc w dniu 13 grudnia 2008 r., to ostatni dzień terminu do złożenia przez skarżącego przedmiotowego wniosku przypadłby wówczas na dzień 22 grudnia 2008 r. Skarżący nadał natomiast wniosek w urzędzie pocztowym w dniu 19 grudnia 2008 r., a więc podczas biegu w/w terminu.
W odniesieniu do argumentacji skarżącego przedstawionej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd stwierdza, iż zasługuje ona na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.