Uzasadnienie
Skarżący E. T. i K. T. wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], mocą której organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych - osiedle słoneczne, etap II budynki 3 i 4 – na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...]w N. Wniosek o wstrzymanie skarżący uzasadnili okolicznością, iż wykonanie budynków mieszkalnych wielorodzinnych spowoduje znaczne obniżenie wartości nieruchomości skarżących i trudności w ew. przyszłym jej zagospodarowaniu, czy sprzedaży. Potencjalny inwestor będzie miał utrudniony dostęp do środkowej części działki ze względu na jej wymiary (22 m. szerokości i 200 m. długości). Okoliczności te zdaniem skarżących wpłyną na możliwość pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie pojawiły się okoliczności, które stanowiłyby przesłanki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
Skarżący we wniosku podnieśli, że wykonanie budynków mieszkalnych wielorodzinnych spowoduje znaczne obniżenie wartości nieruchomości skarżących i trudności w ew. przyszłym jej zagospodarowaniu i dostępie do środkowej części działki.
Okoliczności podane we wniosku, zdaniem Sądu, nie odnoszą się bezpośrednio do możliwości pojawienia się przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. A sam brak uzasadnienia wniosku przemawia za jego oddaleniem. Podane okoliczności, a zwłaszcza kwestia obniżenia wartości nieruchomości strony może stanowić jedynie ewentualną podstawę roszczeń w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie za utratę wartości nieruchomości, jednakże nie jest podstawą do wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż nie odnosi się do przesłanek określonych w ww. przepisie. Podobnie nie może być w ogóle brany pod uwagę argument związany z trudnością w sprzedaży działki, argument ten dodatkowo jest przyszły i niepewny. Nie jest również powiązany z przesłankami określonymi w art. 61 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do ostatniego z podanych argumentów (trudności w zagospodarowaniu działki) należy wskazać, że nie został on należycie skonkretyzowany i uzasadniony w powiązaniu z przesłankami wstrzymania wykonania decyzji.
Analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. Sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Takich argumentów skarżący w kontekście powołanych okoliczności nie podali.
Istotną kwestią jest również i to, iż zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców.
Nie bez znaczenia w tym kontekście jest przepis art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zgodnie z którym w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji (ust. 1). W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi (ust. 2). W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora (ust. 3). Z treści tego przepisu oraz hipotetycznej możliwości jego zastosowania także w tej sprawie wynika jednoznacznie, że bezpodstawny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zezwalającej na budowę może spowodować skutek odwrotny tj. powstanie szkody inwestora, a nie strony składającej taki wniosek.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.