Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego) Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania oceny stanu technicznego budynku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na ww. postanowienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 stycznia 2013 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi (z uwzględnieniem dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a.) upłynął z dniem 11 lutego 2013 r. Skarga została zatem wniesiona z uchybieniem ww. terminu.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej – M. B. wskazał, że w okresie od 29 stycznia 2013 r. do 17 lutego 2013 r. chorował, leżał w łóżku i nie był w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. Podniósł, że przed chorobą intensywnie zajmował się rozliczeniami Wspólnot Mieszkaniowych, z uwagi na to, że w grudniu kończy się rok obrachunkowy wspólnot, a odczyty są istotne dla zakończenia roku finansowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje, że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Jednakże, aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich pozostałych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności.
W rozpoznawanej sprawie z treści wniosku wynika, że skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Do okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu należy np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. akt I SA/Wr 676/99).
Należy przy tym wskazać, że uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., II OZ 1106/12). Tym niemniej, w ocenie Sądu, jedynie ogólne stwierdzenia dotyczące choroby pełnomocnika zawarte w uzasadnieniu wniosku o przywróceniu terminu niepoparte żadnymi środkami uwiarygodniającymi te twierdzenia (np. zaświadczeniem lekarskim) są niewystarczające do uznania, że pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Argumenty, że przed chorobą pełnomocnik skarżącego zajmował się sprawami rozliczeń wspólnot mieszkaniowych nie ma znaczenia, o tyle, że nie można wymagać od strony, aby dokonała czynności wcześniej, skoro prawem strony jest dokonanie czynności także w ostatnim dniu terminu.
Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, że z powodu choroby nie był w stanie w terminie dokonać czynności procesowej, ani również tego, że nie istniała możliwość wniesienia skargi w terminie przy pomocy innych osób.
Wobec nieuprawdopodobnienia okoliczności wskazanych we wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.