Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].02.2006 r., znak [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenie Prezydenta Miasta K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].12.2005 r. nakładające na Prezydenta Miasta K. karę pieniężną w wysokości 51.500 zł. za 103 – dniowe przekroczenie terminu wydania decyzji z dnia [...].02.2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej D. i C. K. pozwolenia na budowę – uchylił zaskarżone postanowienie w całości i nałożył na Prezydenta Miasta K. karę pieniężną w wysokości 9.000 zł.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, iż organ I instancji zastosował prawidłowy stan prawny tj. art. 35 ust 6 ustawy Prawo budowlane w brzemieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 16.04.2004 r. (Dz. U. Nr 93 poz. 888), jednak dopuścił się błędów przy obliczaniu okresu przekroczenia terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W pierwszej kolejności, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, termin na załatwienie sprawy o wydanie pozwolenia na budowę, należy liczyć od dnia złożenia kompletnego pod względem formalnym wniosku strony.
W przedmiotowej sprawie kompletny wniosek złożony został w dniu [...].09.2003r., a zgodnie z art. 35 ust 6 Prawa budowlanego termin dwumiesięczny na załatwienie sprawy upłyną z dniem 17.11.2003 r.
Zasadnie organ I instancji przyjął, iż odliczeniu podlega okres czasu związany z wydaniem postanowienia z dnia [...].12.2003 r. nakładającym w oparciu o art. 35 ust 3 Prawa budowlanego na inwestora obowiązek usunięcia braków wniosku o pozwolenie na budowę. Termin określony w postanowieniu upłynął w dniu [...].12.2003 r., jednak w następstwie późniejszych uzgodnień, utrwalonych notatkami służbowymi był na wniosek inwestora przedłużany.
W ocenie organu odwoławczego, doszło więc do 18 – dniowego przekroczenia terminu wynikającego z art. 35 ust 6, przy czym każdy dzień zwłoki jest równy karze pieniężnej w wysokości 500 zł.
Odnosząc się do zarzutów zażalenie organ wskazał, iż okresy czasu dotyczące zawiadomienia stron o toczącym się postępowaniu nie wstrzymuje biegu terminu do wydania decyzji o pozwolenie na budowę.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł Prezydent Miasta K., zarzucając jej naruszenie art. 35 ust 6-8 Prawa budowlanego, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu, ewentualnie o jego uchylenie.
Zdaniem skarżącego organy obu instancji nie odliczyły okresów związanych z zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz okresu wyznaczonego stronom do zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, pomimo obowiązku wynikającego z art. 10 k.p.a.
Skarga podnosi, iż czynność ta została zaliczona przez ustawodawcę do czynności, o których mowa w art. 35 ust 8 Prawa budowlanego.
Z tych względów, zdaniem skarżącego należy przyjąć, że w sprawie niniejszej dwumiesięczny termin został przekroczony o 7 dni, a nie o 18 dni.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, błędów w postępowaniu administracyjnym.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy wskazać, iż ustawą z dnia 16.04.2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888), która weszła w życie 31.05.2004r., nadano nowe brzmienie ust 6 art. 35 Prawa budowlanego. Dotychczasowy termin 2 miesięczny, przewidziany na wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, po upływie którego organ wyższego stopnia wymierza karę, zastąpiono terminem 65 dni.
Zgodnie z art. 2 ust 1 cytowanej ustawy, do spraw wszczętych, a nie zakończonych przez dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 – 4.
Jak wynika z akt sprawy postępowanie administracyjne w przedmiocie naliczenia kary zostało wszczęte przez Wojewodę [...] w dniu [...].11.2004r. (data pierwszej czynności – pismo skierowane do Prezydenta Miasta K.), a więc w stanie prawnym po nowelizacji ustawy Prawo budowlane z dnia 16.04.2004 r.
Należy w tym miejscu podkreślić, iż postępowanie w przedmiocie naliczenia kary za zwłokę przewidziane w art. 35 ust 6 Prawa budowlanego, stanowi odrębne postępowanie administracyjne i w żadnym razie z formalnego punktu widzenia nie może być traktowane jako kontynuacja postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę.
Oznacza to, że termin, o którym mowa w cytowanym art. 35 ust 6 powinien zostać obliczony na podstawie znowelizowanych przepisów. Dopiero więc nie wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od złożenia wniosku, a nie jak twierdzą organy obu instancji 2 – miesięcy, uprawniało organ wyższego stopnia do wymierzenia kary.
Bez znaczenia jest przy tym fakt, iż postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę, zostało zakończone decyzją z dnia [...].02.2004 r. a więc w stanie prawnym obowiązującym przed nowelizacją.
Należy także podzielić argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu skargi, iż czynności przewidziane w art. 61 § 4 k.p.a. dotyczące zawiadomienia o wszczęciu postępowania stron, jest czynnością zaliczoną do czynności o których mowa w art. 35 ust 8 Prawa budowlanego, co skutkuje oczekiwaniem organu na upływ terminu udzielonego stronom na zapoznanie się z kompletem materiałów sprawy.
Z tych wszystkich względów, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 35 ust 6-8 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym po 31.05.2004 r., co powoduje konieczność jego uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku oparto na treści art. 152 cytowanej ustawy.