Uzasadnienie
Z. D. i B. D. wnieśli 26 lutego 2019 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018 r., znak [...].
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 22 marca 2019 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 29 maja 2019 r., sygn. akt VII SPP/Wa 163/19 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania skarżącym prawo pomocy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 czerwca 2019 r. utrzymał ww. rozstrzygnięcie referendarza sądowego w mocy.
Odpis tego postanowienia wraz z omyłkowo dołączonym pouczeniem, że przysługuje na nie zażalenie, a także wezwaniem do uiszczenia wpisu doręczono obojgu skarżącym 4 lipca 2019 r. Skarżący wnieśli zażalenie 10 lipca 2019 r.
Następnie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII z 17 lipca 2019 r. ponownie doręczono skarżącym odpis postanowienia – tym razem z prawidłowym pouczeniem o braku zażalenia – i poinformowano skarżących, że bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego będzie biegł na nowo od dnia ponownego doręczenia wezwania do jego uiszczenia (które doręczono wraz z tą informacją). Poinformowano również skarżących, że ich zażalenie zostało pozostawione w aktach sprawy bez nadawania mu biegu.
Wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o sposobie wykonania i konsekwencjach niewykonania doręczono skarżącym 22 lipca 2019 r., zatem termin do ich wykonania upływał 29 lipca 2019 r.
Jak wynika z informacji uzyskanej z Rejestru Opłat Sądowych, do 24 sierpnia 2019 r. wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Przyznać należy, że w niniejszej sprawie skarżący otrzymali błędne pouczenie o przysługującym im środku zaskarżenia. Błąd ten jednak został skorygowany w sposób, który nie oddziałuje negatywnie na uprawnienia stron, albowiem otrzymali oni ponownie odpis postanowienia z 28 czerwca 2019 r. z prawidłowym pouczeniem i ponownie zostali wezwani do uiszczenia wpisu, zaś termin do jego uiszczenia biegł na nowo od ponownego doręczenia. Fakt, że w sprawie zostało złożone zażalenie, którego przepisy prawa nie przewidują, pozostaje bez wpływu na obowiązek stron w postaci uiszczenia wpisu od skargi, albowiem błędne pouczenie strony przez sąd nie kreuje prawa do wniesienia zażalenia.
Skarżący, mimo dokonania wezwania, w zakreślonym terminie nie uiścili wpisu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.