Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku M. R. i M. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych na działkach o nr ew. [...] położonych w B. ul. G. i C. dla K. K., T. C., Z. O. i E. P. na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu decyzji podano, iż toczyło się już postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 1996 r., które zostało zakończone decyzja ostateczną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2000 r. znak: [...]. Decyzja ta była poddana kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 26 czerwca 2002 r. sygn. akt. IV SA 1972/00 oddalił skargę wnioskodawczyń, uznając, iż zaskarżona decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 1996 r. odpowiada prawu.
Ponieważ kwestia nieważności kontrolowanej decyzji została już rozstrzygnięta uniemożliwia to organowi nadzorczemu ponowne badanie tej kwestii z uwagi na treść art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Niemożność ponownego rozpoznania sprawy stanowi przesłankę skutkującą odmową wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.
Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołań M. J. i M. J. utrzymał w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż kwestia stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 1996 r. była już przedmiotem postępowania administracyjnego przed organami administracyjnymi a także kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który uznał, iż kontrolowana decyzja jest zgodna z prawem. Ocena wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Dlatego tez brak jest podstaw do zmiany stanowiska zaprezentowanego przez organ I instancji.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzje złożyły M. J. i M. J. zarzucając, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy ustawy Prawo budowlane oraz kodeksu postępowania administracyjnego. W obszernym uzasadnieniu skarżące przedstawiły przebieg postępowań administracyjnych dotyczących przedmiotowej inwestycji, zarzuciły wieloletnia bezczynność organom nadzoru budowlanego oraz nieuwzględnienia przez organy odwoławcze wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 1999 r. sygn. akt P 9/98. W przedmiotowym postępowaniu doszło do wielu nieprawidłowości z uwagi na koligacje rodzinne, związki personalno-koleżeńskie oraz lokalne układy blokujące merytoryczne rozpoznanie sprawy. Skarżące mając na uwadze powyższe zarzuty wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoja dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna. Art. 157 § 3 k.p.a. dopuszcza wydanie orzeczenia o niedopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Z tymi pierwszymi mamy do czynienia, np. wtedy, gdy żądanie złoży podmiot niebędący stroną w sprawie lub strona niemająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego. Natomiast z drugimi, gdy np. strona żąda wznowienia w sprawie, w której organ działał w innej formie (np. umowy cywilnej, czynności materialno-technicznych, w formie zaświadczenia), gdy sytuacja jednostki jest kształtowana z mocy prawa, gdy sprawa nie jest jeszcze zakończona decyzją ostateczną lub, gdy strona opiera żądanie na podstawie rażącego naruszenia prawa.
Również żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności w sytuacji, gdy organ jest związany oceną prawną dokonaną już uprzednio przez Sąd, mieści się w kategoriach przesłanki o charakterze przedmiotowym. Ponadto jak to prawidłowo stwierdziły organy obydwu instancji ponowne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i wydanie decyzji stwierdzającej nieważność lub odmawiającej stwierdzenia nieważności byłoby obarczone wadą określona w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 1996 r. już się toczyło z wniosku skarżących i zostało zakończone ostateczna decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2000 r.
Decyzja ta była poddana kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie sygn. akt IV SA 1972/00 stwierdził brak którejkolwiek z przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. Uzasadnienie tego orzeczenia w sposób wyczerpujący przedstawia odpowiedź na zarzuty podnoszone przez skarżące w niniejszym postępowaniu jak i w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2000 r. Ocena prawna wyrażona w powyższym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże w przedmiotowej sprawie zarówno organy administracyjne jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekający w niniejszym postępowaniu z uwagi na treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi / Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. / w zw. z art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi / Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm. /.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.