Uzasadnienie
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po ponownym rozpatrzeniu odwołania A. i Z. T. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2004r stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i Z. T. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i ogrodzenia trwałego na nieruchomości nr [...] w S., decyzją z dnia [...] lutego 2007r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż na wniosek T. S. Wojewoda Mazowiecki wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i Z. T. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i ogrodzenia trwałego na nieruchomości nr [...] w S. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2004r Wojewoda Mazowiecki stwierdził nieważność kontrolowanej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, decyzją z dnia [...] lipca 2004r uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r.
Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 1337/04.
Ponownie rozpatrując odwołanie zgodnie z dyspozycja zawartą w uzasadnieniu wyroku sądowego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wymaga zbadania czy żądanie zostało wniesione przez legitymowany podmiot.
W ocenie organu odwoławczego Wojewoda Mazowiecki błędnie przyjął, iż T. S. będący w dniu złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji właścicielem sąsiedniej działki nr [...] jest uprawniony do złożenia takiego wniosku.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż T. S. nie był właścicielem sąsiedniej nieruchomości w dacie wydania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r o pozwoleniu na budowę wobec czego nie może być stroną w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł T. S. Zaskarżonej decyzji zarzucił nie zastosowanie się do wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 1337/04.
Skarżący podniósł, iż w postępowaniu sądowym toczącym się na jego wniosek przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie zakwestionowano jego uprawnień procesowych dlatego organ będąc związany wyrokiem nie może dowolnie uznawać go bądź nie uznać za stronę postępowania.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi i wyjaśniając, iż inwestycja została zrealizowana przed uzyskaniem przez T. S. tytułu prawnego do nieruchomości sąsiedniej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, iż wniosek pełnomocnika inwestorów A. i Z. T. adw. B. o odroczenie rozprawy nie został uwzględniony bowiem zaświadczenie lekarskie nie obejmowało dnia rozprawy.
Sąd przyjął, iż w dniu 15 czerwca 2007r nie było przeszkód do stawienia się na rozprawę osobiście względnie udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego.
W rozpoznawanej sprawie dotyczącej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i Z. T. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i ogrodzenia trwałego na nieruchomości nr [...] w S. kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu prawomocnego wyroku dnia z dnia 5 lipca 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 1337/04 zawarł ocenę prawną wiążącą w sprawie sąd oraz organ zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zakwestionował przymiotu strony T. S. na wniosek którego Wojewoda Mazowiecki wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 1995r.
Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) nie będąc związany granicami skargi sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszelkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.
Zatem kontrolując zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa w postaci braku legitymacji procesowej T. S. W tej sytuacji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien rozpatrzyć odwołanie ponownie stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku.
Z oceny tej wynika, że "przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy powinien wyjaśnić kwestię muru oporowego i jego usytuowania, a nadto dokonać oceny braku wymaganej analizy zabudowy działki skarżącego w świetle art. 156 § 1 pkt 2 kpa".
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pomimo związania oceną prawną nie zastosował się do niej dokonując odmiennej oceny prawnej materiału dowodowego.
Działanie organu odwoławczego stanowi niedopuszczalną prawnie polemikę z prawomocnym wyrokiem sądowym.
Ubocznie sąd zauważa, iż stroną postępowania o stwierdzenie nieważności jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji (wyrok NSA z 15.09.2000r, IV SA 2328/99 nie publ.).
Jest to konsekwencją rozpoznania przez organ nadzoru nowej sprawy w stosunku do załatwionej kwestionowaną decyzją dlatego też otwiera się następnie dla wszystkich stron tego postępowania droga weryfikacji takiej decyzji w trybie zwykłym i trybach nadzwyczajnych oraz kontroli sądowej (por. uchwałę Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z 15.12.1984r, III AZP 8/83, OSNCP 1985, Nr 10, poz. 143).
Naruszenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i uchybienie obowiązkowi dokładnego wyjaśnienia sprawy w aspekcie przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz właściwego uzasadnienia podjętej decyzji ma istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.