Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2011 r. H. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. (znak: [...]). Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r. [...], którym organ ten odmówił, w trybie art. 37 k.p.a., wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] dodatkowego terminu do załatwienia skargi.
W toku rozpoznawania sprawy Sąd stwierdził, że pismem z dnia [...] lutego 2010r., skarżący domagał się rozbiórki stacji trafo nr [...] i związanych z nią linii kablowych (nadziemnych i podziemnych) oraz podziemnego kanału ściekowego, wskazując na ich bezprawne usytuowanie na działkach nr [...] i [...], z obrębu [...] będących obecnie jego własnością. Takie stanowisko skarżący zgłosił również do protokołu z przyjęcia stron sporządzonego w siedzibie organu powiatowego w dniu [...] maja 2010r.
W związku z brakiem reakcji organu st. powiatowego skarżący w kolejnym piśmie z dnia [...] lipca 2010r. kwestionował fakt pozbawienia go przymiotu strony, wskazując m.in. na prowadzoną z Inspektoratem od 2009r. jednostronną korespondencję w sprawie nieprzestrzegania prawa, energetycznego, budowlanego, wodnego na jego działkach.
Pomimo, wynikającego z przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych oraz prawnych sprawy, interesu prawnego skarżącego do zbadania legalności przebiegających przez jego działki obiektów i urządzeń budowlanych, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował pismo z dnia [...] lipca 2010r. jako skargę wymienioną w art. 237 § 2 k.p.a. w zw. z art. 238 § 1 k.p.a., na nieudzielenie odpowiedzi przez organ powiatowy na pismo z dnia [...] lutego 2010r. i w konsekwencji wydał ww. postanowienie z dnia [...] września 2010r.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że nawet gdyby organ ustalił, że skarżący nie posiada przymiotu strony, to i tak winien wydać decyzję administracyjną.
W związku z opisanymi wyżej uchybieniami organów tak powiatowego, jak i wojewódzkiego skarżący został pozbawiony prawa do merytorycznego, całościowego rozpoznania jego żądań na gruncie przepisów prawa budowlanego.
Taki sposób działania organów niewątpliwie narusza zasadę zaufania do organów Państwa.
Postanowienie informujące o powyższych uchybieniach skład orzekający podjął na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z obowiązkiem dla organu wynikającym z art. 155 § 2 tej ustawy.