Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 62/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak -Podsiadły
Rozpoznanie
w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi B. [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]stycznia 2010 r. znak: [...].

Uzasadnienie

Pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. B. [...] za pośrednictwem organu wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013r., znak: [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2013r., znak: [...]. Decyzją tą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] w T. z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...] (nakazującą B. [...] rozbiórkę samowolnie wykonanej zabudowy balkonu użytkowanego na parterze budynku położonego przy ul. [...] w T. wraz z uporządkowaniem terenu), w części dotyczącej nakazu rozbiórki i uchylającej ww. decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej uporządkowania terenu.

W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], z uwagi na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.

Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Ogólnikowe twierdzenie strony skarżącej, iż wykonanie wnioskowanej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w przypadku jej wykonania, pozbawione uzasadnienia nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania wnioskowanej decyzji. Do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie wystarcza jedynie złożenie takiego wniosku przez stronę skarżącą.

W postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Kierując się powyższym, Sąd uznał, iż rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek nie może być pozytywnie załatwiony. Skarżąca nie wykazała bowiem okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r.

Takie stanowisko Sądu jest zgodne z obowiązującym orzecznictwem. W postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. (sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "nie można w sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (...)". W konsekwencji w przywołanym postanowieniu NSA przyjął, że postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem.

Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i jej poprzedzających, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 15 maja 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.