Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku PPF M. J. w którym wnosi o ustanowienie radcy prawnego.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 669,24 złotych miesięcznie.
Skarżący wskazał, że posiada mieszkanie o pow. 105 m². Podał, że po dokonaniu stałych opłat, na własne utrzymanie pozostaje mu kwota 285,00 złotych.
Biorąc pod uwagę powyższe, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.