Uzasadnienie
W skardze z dnia 1 marca 2010r. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010r., Znak: [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję, wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r., Znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004r. znak [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej T. i L. P.pozwolenia na budowę budynu mieszkalno-usługowego na działce o nr ewid. [...] w B. u zbiegu ulic K. i J., I. i G. Ż. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...].
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że oczywistość braku spełnienia norm w zatwierdzonej przez Starostę decyzji jest bezsporna i brak wstrzymania budowy w tym stanie rzeczy może spowodować niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzkiego oraz poważną szkodę dla interesu społecznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich decyzji, które mogą być wykonane i które takiego wykonania wymagają (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne...., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Istotą zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji jest ustalenie, czy będąca przedmiotem jej oceny inna decyzja (w tym przypadku decyzja własna z dnia [...] października 2009r.) narusza porządek w stopniu kwalifikowanym czy też nie. W konsekwencji zaskarżona decyzja nie ma charakteru decyzji wymagającej wykonania.
W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżących, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r.
Mając na uwadze powyższe rozważania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.