Uzasadnienie
W dniu 8 lutego 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy J. F., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie stać ją na poniesienie kosztów sądowych, gdyż wspólnie z mężem utrzymują się wyłącznie dochodów z pobieranych emerytur, które jedynie wystarczają na najbardziej konieczne wydatki.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 1.807,00 złotych brutto miesięcznie. Na potwierdzenie powyższego wnioskodawczyni załączyła do wniosku przekaz pocztowy z którego wynika, że wnioskodawczyni pobiera emeryturę w wysokości 530,43 złotych zaś jej mąż w wysokości 1.162,26 złotych.
Wnioskodawczyni wskazała, że oboje z mężem są osobami schorowanymi i ponoszą znaczne koszty na lekarstwa i leczenie. Skarżąca podała, że miesięcznie na leczenie przeznacza ok. 200,00 złotych, a mąż ok. 250,00 złotych.
Strona wnioskująca wyszczególniła, że wydatki jakie ponosi to: opłata za energię 150,00 złotych za okres dwóch miesięcy, zakup opału w wysokości 2.500,00 złotych rocznie, opłata za telefon w wysokości 100,00 złotych. Skarżąca oświadczyła nadto, że nie posiada przedmiotów wartościowych oraz oszczędności pieniężnych.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz wysokość wpisu sądowego w sprawie, który wynosi 500,00 złotych uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Oceniono, że sytuacja finansowa wnioskodawczyni, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych w sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.