Uzasadnienie
Strona skarżąca – A. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 marca 2018 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. odpis z KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie zostało wysłane na adres strony skarżącej podany w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 27 marca 2018 r. i 4 kwietnia 2018 r.), a następnie w dniu 11 kwietnia 2018 r. została zwrócona do Sądu, bowiem nie została przez stronę skarżącą podjęta w terminie (karta 19 akt sądowych sprawy). Zatem, dniem doręczenia tej przesyłki był dzień 10 kwietnia 2018 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 17 kwietnia 2018 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłano wymaganego umocowania do reprezentowania strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W niniejszej sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi, została prawidłowo wysłana na adres strony skarżącej podany w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 27 marca 2018 r. i 4 kwietnia 2018 r.), a następnie w dniu 11 kwietnia 2018 r. została zwrócona do Sądu, bowiem nie została przez stronę skarżącą podjęta w terminie (karta 19 akt sądowych sprawy). Zatem, dniem doręczenia tej przesyłki był dzień 10 kwietnia 2018 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 17 kwietnia 2018 r. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w tym przepisie daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.
Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie nadesłała umocowania do reprezentowania strony skarżącej, zatem skarga podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.