Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 18 października 2007r. sygn. akt: VII SA/Wa 2211/06 oddalił skargę L. i L. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie wstrzymujące roboty budowlane.
W dniu 31 marca 2008r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo L. i L. W. – sprecyzowane pismem z dnia 17 kwietnia 2008r. – stanowiące wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt: VII SA/Wa 2211/06.
W piśmie tym skarżący wskazali, że "wyrok został wydany na podstawie zaświadczenia wydanego z Księgi Wieczystej, że S. G. H. jest nadal właścicielką działki [...] przy ulicy D. [...] w W..". Według wiedzy L. i L. W. w/w nie jest właścicielką działki Nr [...] a co za tym idzie nie jest stroną w sprawie i z tego też względu żądają wznowienia postępowania sądowoadminisatrcyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest ona oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271 – 273 w/w ustawy.
Z treści powołanego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch warunków: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.
Skargę wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 ppsa).
Wznowienie postępowania sądowego na charakter nadzwyczajny, stanowi odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych i dlatego możliwość jego zastosowania obwarowana została tak ostrymi reskrypcjami. Z tego też względu niedopuszczalne jest zastosowanie rozszerzającej wykładni przesłanek zastosowania wznowienia postępowania sądowego. W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są więc rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia.
Przesłanki wznowienia zostały enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 ppsa.
Można je podzielić na trzy grupy:
- 1. przyczyny nieważności;
- 2. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie;
- 3. właściwe przyczyny restytucyjne.
W piśmie z dnia 17 kwietnia 2008r. wnioskodawcy powołują się na przepisy zawarte w art. 273 § 2 ppsa.
Wznowienie postępowania, stosownie do przepisu art. 273 § 2 ppsa, można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Argumenty zawarte w treści skargi o wznowienie postępowania sądowego nie zawierają żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania. Nadto z treści wniosku wynika, że kwestie podnoszone przez skarżących dotyczące pozbawienia H. S. – G. przymiotu uczestnika postępowania były już podnoszone na etapie postępowania sądowego.
Wniosek w tym zakresie był składany na rozprawie w dniu 18 października 2007r., którego Sąd nie uwzględnił.
W przedmiotowej sprawie podnoszone przesłanki do wznowienia postępowania sądowego nie mogły przynieść oczekiwanego efektu, ponieważ były znane Składowi orzekającemu przed wydaniem wyroku w sprawie.
Na marginesie tylko należy wskazać, iż skarżący brali czynny udział w postępowaniu sądowym, byli obecni na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, nie złożyli natomiast wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz nie wnieśli skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postępowania.