Uzasadnienie
W skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, skarżąca – N. N. Sp. j. z siedzibą w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...] nakazującej skarżącej doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego poprzez: dokonanie całkowitego demontażu nośnika reklamowego o wymiarach powierzchni ekspozycyjnej ok 12,30 m x 2,8 m wraz z podkonstrukcją i oświetleniem, zamontowanego na dachu budynku przy Al. [...] w [...], w związku z naruszeniem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] (uchwała Rady [...] z dnia [...] października 2006 r., Nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Przepis art. 61 § 3 ppsa rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 ppsa będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu nośnika reklamowego.
Zdaniem Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonalności ww. decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem, tak szerokie, jak wyżej wskazano rozumienie sprawy administracyjnej uniemożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przede wszystkim bowiem kwestia nakazu wykonania rozbiórki oraz kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącą spółkę obowiązku, bowiem stwierdził, że istnieje przeszkoda (odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) do merytorycznego rozpoznania sprawy. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu.
Przyjęcie koncepcji dopuszczalności zbadania przez sąd administracyjny zarzutów strony skarżącej dotyczących decyzji organu I instancji, rozstrzygającej sprawę "materialną", byłoby w istocie równoznaczne z zaakceptowaniem obejścia rygorów prawnych wynikających z art. 52 ppsa statuujących konieczność wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12).
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.