Uzasadnienie
W skardze z dnia 25 lutego 2010 r. M. Ł. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydent [...] z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zabudowy wielorodzinnej z usługami, garażem podziemnym (kategoria obiektu XIII) z elementami zagospodarowania terenu (wjazd, miejsca postojowe, chodnik, śmietnik) na terenie działki nr [...], stanowiącej rozbudowę istniejącego budynku przy ul. [...] w W.. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie ww. decyzji spowoduje naruszenie jego interesu prawnego, poprzez pogorszenie standardu, warunków zdrowotnych (zawilgocenie i zagrzybienie ściany szczytowej budynku) i jakości życia (brak intymności, uciążliwa działalność lokali usługowych), co doprowadzi do obniżenia wartości mieszkania. Zdaniem wnioskodawczyni realizacja przedmiotowej inwestycji spowoduje nieodwracalne szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wynika z ww. przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku wystąpienia ściśle określonych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą ww. przesłanki. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 ww. ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ.
Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W niniejszej sprawie M. Ł. nienależycie uzasadnił swój wniosek, ponieważ nie wskazał w nim przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po pierwsze wskazał we wniosku na naruszenie, w wyniku realizacji ww. pozwolenia na budowę, jego interesu prawnego. Okoliczności te należące do merytorycznego rozpoznania skargi przez Sąd nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ takie działanie mogłoby zniweczyć cel postępowania sądowego jakim jest merytoryczna ocena skargi.
Po drugie wnioskodawca, powołując się na obniżenie wartości mieszkania, nie przedstawił żadnego dokumentu, który wskazywałby, iż rzeczywiście w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji nastąpi obniżenie jego wartości. To do merytorycznej oceny przez Sąd należeć będzie zbadanie, czy przedmiotowa inwestycja nie narusza praw wynikających z przepisów prawa, a dotyczących istniejącego sąsiedniego budynku.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.