Uzasadnienie
J.W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] z siedzibą w [...] reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego w osobie radcy prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2016 r. [...]. Zaskarżoną decyzją organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] nakazującą J.W. dokonanie rozbiórki muru oporowego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w [...].
Decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 stycznia 2016 r. wraz z pouczeniem odnośnie przysługujących środków odwoławczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 cytowanego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.
A zatem od decyzji wydanej w postępowaniu nieważnościowym w I instancji służy odwołanie do organu wyższego stopnia lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne (art. 16 § 1 k.p.a.).
Jak wynika z akt sprawy skarżący reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego złożył do Głównego Inspektor Nadzoru Budowalnego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] nakazującą J.W. dokonanie rozbiórki muru oporowego.
W wyniku rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z [...] stycznia 2016 r., którą skarżący uczynił przedmiotem skargi do Sądu.
Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie wyczerpał toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym, wobec czego skarga do Sądu, na obecnym etapie, tj. na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
Na marginesie wskazać jedynie należy, że zaskarżona do Sądu decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.