Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 października 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), podjął z urzędu zawieszone postanowieniem z 3 października 2023 r. postępowanie w sprawie dotyczącej robót budowlanych przeprowadzonych w lokalu nr [...] w ścianie między lokalami [...] i [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W., mających wpływ na lokal nr [...]. Powyższe postanowienie zawierało stosowne pouczenie co do braku przysługującego na nie zażalenia.
W dniu 23 listopada 2023 r. A. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi w całości jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać należy, że sąd w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1590/13 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przepis art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie.
Oznacza to, że jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiona w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie.
Zaskarżone postanowienie nie jest jednym z aktów wymienionych w cyt. przepisach.
Zgodnie z art. 123 § 1 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Ponadto, stosownie do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., zgodnie z którym gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, o których mowa w § 1 pkt 1-4, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W art. 101 § 3 k.p.a. ustawodawca przewidział zaś wprost, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie służy więc zażalenie, gdyż w k.p.a. nie przewidziano takiego uprawnienia, nie kończy ono postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.