Uzasadnienie
Zespół Szkół w Ł. w piśmie z dnia 14 marca 2012 r., złożonym do akt sprawy VII SA/Wa 1450/11 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarł skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Pismo to, na mocy zarządzenia z dnia 26 marca 2012 r., zostało wyłączone z akt sprawy VII SA/Wa 1450/11, zaś skarga na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. została zarejestrowana pod sygnaturą VII SA/Wa 677/12.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz.1954 ze zm.).
Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Natomiast zgodnie z art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu służy prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.
Pouczenie o treści zgodniej z przepisem art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji znajduje się w zaskarżonym postanowieniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na podstawie art. 52 § 1 ww. ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 ww. przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W tym stanie rzeczy niedopuszczalnym jest wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z tego względu, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organami administracji państwowej. Fakt ten przesądza o naruszeniu art. 52 § 1 ww. ustawy oraz przesądza o niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.).