Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj., zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z treści złożonego wniosku oraz nadesłanych wyjaśnień wynika, iż A. M. prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwójką dzieci. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego żony oraz stypendiów dzieci w łącznej wysokości 2 476,40 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 198 m2, działkę 14ar, i budynek gospodarczy. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, dzieci są studentami. Wskazał, że podnosi miesięczne wydatki w wysokości około 2 000 zł.
W dodatkowym piśmie złożonym na wezwanie Sądu wnioskodawca wskazał, że od listopada 2016 r. jest zarejestrowany jako bezrobotny, nie prowadzi żadnej firmy, działalność pod szyldem [...] została wyrejestrowana w 2012 r., nie posiada gospodarstwa rolnego, od 9 lat toczy procesy o odzyskanie 9 ha gospodarstwa rolnego, posiada 20 letni samochód osobowy, w utrzymaniu pomaga rodzina (finansowo i materialnie), nie otrzymuje świadczeń socjalnych. Do ww. pisma dołączono kopie dokumentów opinię kryminalistyczną, orzeczeń sadów, dowodu rejestracyjnego, informacji z CEIDG o zaprzestaniu prowadzenia działalności, rachunków i decyzji o uznaniu za bezrobotnego i w sprawie wymiaru podatku.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Jest osobą bezrobotną, żona wnioskodawcy również nie pracuje - jest na zasiłku przedemerytalnym, dzieci wnioskodawcy są studentami. Dochód rodziny to 2 476 zł., co na osobę w rodzinie wynosi 619 zł. W tej sytuacji uznano, że opłacenie kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej strony.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.