Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., znak: [...] na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Z. S., K. i T. F. oraz A. i J. K. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. Wojewoda [...] w/w decyzją utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 1992 r. nr [...] zezwalającą na kontynuację prac budowlanych bloków nr [...] i [...] w budynku nr [...] na osiedlu G. we W. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w/w rozstrzygnięcie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 1993 r., sygn. akt SA/Wr/233/93, Sąd oddalił skargę.
Stosownie do obowiązującego w dniu wydania w/w wyroku NSA przepisu art. 209 Kpa (obecnie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi DZ.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W ocenie organu oddalenie przez NSA skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawa zgodności decyzji z prawem nie może być odmiennie oceniona ani przez organ administracji publicznej, ani przez sąd administracyjny, a ciążący na organie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego w drodze rewizji nadzwyczajnej.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku Z. S., K. i T. F. oraz A. i J. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własną decyzję.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownej analizie materiału dowodowego uznał, że zasadnie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...]. Organ uznał, iż oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzenie nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez Sąd w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego, jest niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie Sądu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli: Z. S., K. i T. F. oraz A. i J. K. Skarżący wnieśli o uchylenie decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. znak [...] oraz o wydanie decyzji stwierdzającej, że decyzje: nr [...] z dnia [...] września 1992 r. i decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. zatwierdzone przez Wojewodę [...] zostały wydane z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd na podstawie art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
W przedmiotowej sprawie podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowi art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ocenie Sądu podlega jedynie prawidłowość zastosowania w/w przepisu, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja ma miejsce. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 1993 r., sygn. akt SA/Wr/239/93, sąd oddalił skargę.
Sąd podziela argumentację organu odwoławczego przedstawioną w uzasadnieniu skarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę.
W opinii Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie uznał, iż sprawa zgodności decyzji z prawem nie może być odmiennie oceniona ani przez organ administracji publicznej ani przez sąd administracyjny, a ciążący na organie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego w drodze rewizji nadzwyczajnej. Taki pogląd został też wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2003 r. sygn. II RN 65/02. "Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia i może być wzruszona tylko w drodze rewizji nadzwyczajnej".
W ocenie składu sędziowskiego, orzekającego w niniejszej sprawie organ słusznie uznał, że oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku Sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego.
W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym związanie oceną prawną Sądu obejmuje nie tylko organ, którego działanie było przedmiotem orzeczenia sądu, ale także każdy organ orzekający w danej sprawie do czasu jej ostatecznego rozstrzygnięcia, chyba że nastąpi zmiana stanu prawnego czyniąca pogląd prawny nieaktualnym (wyrok NSA z dnia 22 września 1999 r., sygn. I SA 2019/98).
W przedmiotowej sprawie zmiana przepisów prawnych nie nastąpiła, nie została też wniesiona rewizja nadzwyczajna.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).