Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adw. K. K. Wyrokiem z dnia 19 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. K. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł.
Od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną skarżący reprezentowany przez adw. A. L., działającego z substytucji pełnomocnika z urzędu.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik substytucyjny zawarł wniosek o zasądzenie wynagrodzenia w zakresie pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu oświadczając jednocześnie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Brzmienie powyższego przepisu jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata należy rozumieć adwokata wskazanego przez Okręgową Radę Adwokacką. W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] jako pełnomocnika skarżącego działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła adw. K. K. Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że wobec pełnomocnika substytucyjnego ma zastosowanie art. 39 pkt 4 p.p.s.a.
Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika od udzielenia pomocy prawnej i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10). Sąd administracyjny nie może bowiem ingerować w kwestie rozliczeń pomiędzy wyznaczonym adwokatem a pełnomocnikiem substytucyjnym.
W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Oznacza to także, iż wymagane oświadczenie dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej powinno być złożone przez adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.