Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] maja 2007r. na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 5 kpa stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta B. z [...] sierpnia 1993r. zezwalającej R.C. na zmianę sposobu użytkowania garażu wybudowanego na działce nr [...] położonej w B., na warsztat samochodowy- blacharstwo samochodowe.
W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotowy garaż był wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] sierpnia 1989r. która przewidywała usytuowanie garażu na działce nr ew. [...]. Ponieważ budynek był usytuowany na terenie który zgodnie z obowiązującymi w dacie jej wydania ustaleniami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1 października 1979r. przeznaczony był pod uprawy polowe a następnie pod rozbudowę ośrodka sportowego, a nadto działka znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów komunikacji kołowej. Wojewoda [...] decyzją z [...] marca 2006r. stwierdził nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja Wojewody została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną [...] czerwca 2006r.
Odnośnie kontrolowanej w niniejszym postępowaniu decyzji organ podał, że garaż którego ona dotyczy nie jest zlokalizowany na działce nr [...] w B., a R. C. nie jest właścicielem tej działki. Garaż usytuowany jest na działce nr [...] a w związku z tym w ocenie organu decyzja w stosunku do której prowadzone jest postępowanie nadzorcze była niewykonalna w dacie jej wydania, a niewykonalność ta ma charakter trwały.
Odwołanie od tej decyzji złożył R.C. podając, że w kontrolowanej decyzji nieprawidłowo oznaczono numer ewidencyjny działki na której zlokalizowany jest garaż w wyniku oczywistej pomyłki pisarskiej.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] października 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślił, że numer działki w obrocie prawnym funkcjonuje jako nazwa własna, określająca konkretną wielkość, położenie i ukształtowanie terenu. Organ uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R.C.
Skarżący podniósł, iż jego zdaniem organ w kontrolowanej decyzji nieprawidłowo określił nr działki na której usytuowany jest garaż na skutek oczywistej omyłki pisarskiej i pomyłka ta powinna być sprostowana w oparciu o przepis art. 113 § 1 kpa.
Zdaniem skarżącego wydana decyzja o zmianie sposobu użytkowania garażu nie była niewykonalna, gdyż dokonana na jej podstawie zmiana nie wymagała wykonania dodatkowych robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za zasadną.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] października 2007r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] maja 2007r., stwierdzającą na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 kpa nieważność decyzji Burmistrza Miasta B. z [...] sierpnia 1993r. w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Art. 16 § 1 ustawy- Kodeks postępowania administracyjnego ustanawia ogólną zasadę trwałości decyzji administracyjnych od której ustawodawca dopuścił pewne wyjątki. Jednym z nich jest stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 kpa. Wśród przesłanek wymienionych w w/w przepisie w pkt. 5 - tym wymieniona jest niewykonalność decyzji.
Stwierdzenie nieważności na tej podstawie uzależnione jest od komulatywnego spełnienia dwóch przesłanek:
- - niewykonalność decyzji musi istnieć w momencie jej wydania
- - niewykonalność musi mieć charakter trwały tj. adresat decyzji jest trwale pozbawiony możliwości czynienia użytku z ustanowionych w niej praw lub trwale pozbawiony możliwości wykonania obowiązku.
Przenosząc powyższe wywody na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż decyzja Burmistrza Miasta B. z [...] sierpnia wydana w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania garażu nie jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 pkt 5 kpa w w/w rozumieniu. Błędne oznaczenie działki budowlanej stanowi istotny element rozstrzygnięcia, konkretyzuje bowiem dopuszczalność prowadzenia określonych robót budowlanych, przez określenie konkretnego obiektu budowlanego i miejsca jego położenia co powoduje, że nie można zmienić oznaczenia w trybie art. 113 § 1 kpa jako sprostowanie oczywistej omyłki.
Równocześnie jednak wada decyzji w postaci niewłaściwego przywołania aktualnego numeru ewidencyjnego nieruchomości nie jest wadą powodującą trwałą niewykonalność takiej decyzji (por. wyrok WSA z 21 grudnia 2007r. IV SA/Wa 434/06), zaś decyzję ostateczną zawierającą taką wadę można wzruszyć tylko w drodze nadzwyczajnych środków prawnych.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 c, art. 135, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.