Uzasadnienie
W dniu 7 kwietnia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez W.Ś. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 616,72 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że z uzyskiwanego dochodu ponosi miesięczne koszty stałe w wysokości 100,00 złotych tytułem opłat za energię elektryczną, 100,00 złotych tytułem opłat za gaz, 50 złotych tytułem opłat za wodę i ścieki, 50,00 złotych tytułem opłat za telefon oraz 100,00 złotych na zakup leków, co w sumie stanowi kwotę w wysokości 400,00 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że na zakup żywności pozostaje jej kwota 166,72 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro.
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie wysokości miesięcznego dochodu jaki uzyskuje z tytułu posiadania Sklepu Ogólnospożywczego "K." w G. oraz wskazanie gdzie wnioskodawczyni zamieszkuje dom/mieszkanie i jakie ponosi koszty związane z utrzymaniem domu/mieszkania, gdyż w nadesłanym formularzu nie wskazała, że posiada dom/mieszkanie, a zatem czy wnioskodawczyni wynajmuje dom/mieszkanie, jeśli tak, należało wskazać wysokość ponoszonych wydatków, (np. z tytułu opłat za wynajem, czynsz, energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek od nieruchomości, itp.). Ponadto wezwano wnioskodawczynię do oświadczenia, czy uzyskuje pomoc od rodziny, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie.
Przy piśmie z dnia 4 maja 2011 r. (data stempla biura podawczego) wnioskodawczyni nadesłała dodatkowe wyjaśnienia. Wskazała, że Sklep Ogólnospożywczy "K." w G. nie istnieje, gdyż zaprzestała prowadzić działalność gospodarczą z dniem 24 grudnia 2010 r., a zatem nie uzyskuje z tytułu posiadania sklepu żadnego dochodu. Oświadczyła, że bezpłatnie posiada do dyspozycji pokój, łazienkę i kuchnię. Dodała, że żadnej innej pomocy nie uzyskuje, a kont bankowych nie posiada.
Ze względu na nieprawidłowe podpisanie przez wnioskodawczynię formularza w punkcie 15. formularza podpis osoby wnoszącej, zarządzeniem z dnia 11 maja 2011 r. wezwano wnioskodawczynię do własnoręcznego podpisu formularza przesyłając przy piśmie formularz wniosku PPF. Jednocześnie poinformowano, że w nadesłanym przez wnioskodawczynię formularzu w punkcie 15. podpis osoby wnoszącej znajduje się jedynie pieczątka Sklepu ogólnospożywczego "K." W.Ś. w G. W dniu 26 maja 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął prawidłowo, własnoręcznie podpisany przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała ona, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się samodzielnie jedynie z niewielkich dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.