Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 23 lipca 2008 r. asesor Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Paweł Groński złożył wniosek o wyłączenie go od udziału w niniejszej sprawie.
Asesor Paweł Groński oświadczył, że z osobą radcy prawnego dr hab. M. C. łączy go trwająca od kilku lat bliska znajomość, która wyraża się zarówno we współpracy o charakterze naukowym, jak też relacjach towarzyskich. Natomiast radca prawny dr hab. M. C. jest pełnomocnikiem jednej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego z dnia [...] marca 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do uregulowań art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 21 p.p.s.a. sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie.
Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem. Stosunek osobisty jest z zasady stosunkiem emocjonalnym, którego zaistnienie wymaga relacji między osobami.
Jak wynika z oświadczenia złożonego przez asesora Pawła Grońskiego łączy go z pełnomocnikiem skarżącego stosunek osobisty, a więc zachodzi okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności.
Wobec powyższego istnieją przyczyny wskazane w art. 19 p.p.s.a., które uzasadniają konieczność wyłączenia asesora od rozpoznania sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.