Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. znak [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r., stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2003 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie do dnia 31 lipca 2005 r. adaptowanych pomieszczeń kawiarni na sklep wielobranżowy na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W..
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż skarżona przez zainteresowanego decyzja została przez niego odebrana dnia 16 stycznia 2006 r. Termin do wniesienia odwołania wynosił 14 dni, a zatem upływał 30 stycznia 2006 r. Skarżący złożył odwołanie w dniu 31 stycznia 2006 r., a więc z 1-dniowym uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia z art. 129 § 2 kpa.
Odwołanie wniesione po terminie nie mogło stanowić podstawy do kontynuacji postępowania odwoławczego, a organ na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania zainteresowanego, który nie wnosił o jego przywrócenie.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł zainteresowany wskazując, że brak rozpoznania jego odwołania uniemożliwia mu uzyskanie zadawalającej decyzji, a termin do złożenia odwołania, zdaniem skarżącego, obejmujący tylko dni robocze, upłynął w dniu 1 lutego 2006 r.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli orzeczeń administracyjnych pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.
Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty otrzymania orzeczenia organu.
W przedmiotowej sprawie skarżący otrzymał niezadowalającą go decyzję w dniu 16 stycznia 2006 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął 30 stycznia 2006 r. Doręczenie dokonane dorosłemu domownikowi w świetle art. 43 kpa uważa się za skuteczne. Termin oblicza się zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1, 2 i 4 kpa. Sposób liczenia terminu jaki przedstawił skarżący w skardze jest niezgodny z powołanymi wyżej przepisami, bowiem termin liczy się przez kolejne dni tygodnia a nie dni robocze. Argumentacja skarżącego, iż w związku z jego nieobecnością w domu, decyzję przekazała mu żona w dniu 19 stycznia 2006 r., w żaden sposób nie ma wpływu na upływ ustawowego terminu.
Jak trafnie wskazał organ, skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dlatego też organ w oparciu o obowiązujący przepis art. 134 kpa mógł tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Nie znajdując podstaw do kwestionowania prawidłowości zaskarżonego orzeczenia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).